بررسي اپيدميولوژيك، عوارض، پيامد ها و مديريت درمان موارد كورآكتاسيون آئورت در استان كردستان در طي سالهاي 1386 تا 1401

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

مقدمه: كوآركتاسيون آئورت(CoA) ششمين ضايعه شايع در بيماري مادرزادي قلبي است و طيفي از باريك شدن آئورت را نشان مي دهد كه از يك موجود مجزا تا هيپوپلازي لوله اي متفاوت است. هدف از انجام اين مطالعه بررسي اپيدميولوژيك، عوارض، پيامد ها و مديريت درمان موارد كورآكتاسيون آئورت در استان كردستان در طي سال هاي 1386 تا 1401 بوده است. مواد و روش ها: در اين مطالعه كه به صورت يك مطالعه مقطعي توصيفي تحليلي گذشته نگر بر روي 110 بيمار مبتلا به كوآركتاسيون آئورت مراجعه كننده به كلينيك قلب دانشگاه علوم پزشكي كردستان در 15 سال اخير انجام شد. پرونده كليه بيماران مبتلا به كوآركتاسيون آئورت كه تشخيص بيماري آنان با استفاده ازاكوكارديوگرافي مسجل شده بود وارد مطالعه شدند. اين بيماران كه جهت عمل معرفي شده بودند، با توجه به علايم باليني موقع مراجعه ، يافته هاي اكوكارديوگرافي، آنژيوگرافي و راديوگرافي سينه، نوع عمل جراحي براي آنان انتخاب شد. بيماراني كه داراي آترزي آئورت و يا هيپوپلازي بطن چپ بودند از مطالعه حذف گرديدند. در اين مطالعه ناهنجاري‌ها، عوارض، مديريت و پيامدهاي مرتبط مورد بررسي قرار گرفت. اطلاعات مربوطه از پرونده ها استخراج و در فرمهاي اطلاعاتي تهيه شده، وارد شد و جهت بررسي پيامد نهايي بيماري با بيماران و خانواده هاي آنها تماس حاصل شد و سپس با آزمون آماري مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. اطلاعات بيمار محرمانه ماند و استفاده از اطلاعات صرفاً در راستاي اهداف پژوهش بود. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماري Spss نسخه 24 تجزيه و تحليل شد. نتايج: نتايج توصيفي نشان داد كه ميانگين سن بيماران در ويزيت اول 17.74 ماه و در ويزيت دوم 6.3 سال بوده و تعداد 74 نفر (67.3%) پسر و تعداد 36 نفر (32.7%) دختر بوده است. شدت كوآركتاسيون آئورت در بين بيماران مورد مطالعه در ويزيت نوبت اول تعداد 44 نفر (40%) با بيشترين فراواني خفيف و در ويزيت نوبت دوم 53 نفر (48.2%) داراي وضعيت نرمال بوده است. در بين بيماران مورد مطالعه در ويزيت نوبت اول تعداد 62 نفر (56.4%) درمان خاصي نداشته و 31 نفر (28.2%) با بيشترين فراواني درمان آنها استفاده از بالون+ استنت بوده و در ويزيت نوبت دوم تعداد 75 نفر (68.2%) درمان خاصي نياز نداشته و 29 نفر (26.4%) با بيشترين فراواني تحت درمان با دارو بوده اند. نتايج تحليلي نشان داد بين متغيرهاي بيماري قلبي مادرزادي، هيپرتروفي بطن چپ، ديلاتاسيون بطن چپ، عملكرد دياستوليك، پرفشاري شريان ريوي، آريتمي و از لحاظ آنوريسم در ويزيت نوبت اول و ويزيت نوبت دوم تفاوت معني دار آماري وجود داشته است (P<0.0001). نتيجه‌گيري: CoA شايع ترين ناهنجاري قوس آئورت در كودكان است. كليد مديريت بهينه اين بيماران، تشخيص زودهنگام و مداخله به موقع است. درمان هاي مختلفي براي مديريت CoA در دسترس هستند. گزينه درماني بايد بر اساس عوامل مرتبط براي هر بيمار فردي باشد. پيگيري مادام العمر براي اين بيماران اجباري است و براي هر گونه عارضه ديرهنگام نظارت شود. همچنين با توجه به نتايج اين مطالعه و اثر بخشي مديرت درمان در بيماران مبتلا به CoA بر روي بهبود ديلاتاسيون بطني، هايپرتروفي و آريتمي واختلالات عملكرد به اين نتيجه مي رسيم كه كنترل و مديريت بيماران كليه بيماران مبتلا به CoA الزامي است تا از بروز عوارض جانبي و مرگ و مير زود رس جلوگيري شود. واژگان كليدي: عوارض؛ پيامد ها ؛ مديريت درمان؛ كوآركتاسيون آئورت

230185

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

محسن شهيدي