عنوان
بررسي سوابق واكسيناسيون كرونا و پيامدهاي ابتلا در مبتلايان به موكور مايكوزيس مراجعهكننده به اورژانس و بستري در بخش عفوني بيمارستان كوثر سنندج در سال 1400
نويسنده اصلي
عدالت پرور، زهره
محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
رشته تحصيلي
پزشكي
چكيده
زمينه و هدف: موكورمايكوزيس، يك عفونت قارچي ثانويه، در همه گيري كوويد-19 بوده كه نرخ مرگ و مير همه علل بالايي دارد و بار اقتصادي، اپيدميولوژيك و انساني قابل توجهي را بر بيماران و سيستم مراقبت هاي بهداشتي تحميل مي كند. شواهد حاصل از مطالعات اپيدميولوژيك منتشر شده، شيوع متفاوت موكورمايكوز مرتبط با كوويد 19 را نشان داد. لذا مطالعه حاضر باهدف بررسي سوابق واكسيناسيون كرونا و پيامدهاي ابتلا در مبتلايان به موكور مايكوزيس مراجعه كننده به اورژانس و بستري در بخش عفوني بيمارستان كوثر سنندج در سال 1400 انجامشده است.
مواد و روش ها: اين مطالعه به شيوه مطالعه بررسي بيماران (case seris) بر روي افرادي كه داراي معيار ورود شامل بيماراني كه هم مبتلا به بيماري كوويد 19 و هم مبتلا بيماري قارچ سياه بوده، كه در سال 1400 (فروردين تا اسفند ماه ) كه به بيمارستان¬ كوثر مراجعه نموده با حجم نمونه 56 نفر انجام شد. بيماراني كه بيماري قارچ سياه داشته ولي مبتلا به بيماري كوويد 19 نبوده و همچنين پرونده هاي ناقص از مطالعه حذف گرديد. جهت جمع آوري داده ها چك ليستي از متغيرها، كه شامل مصرف سيگار، پيامد بيماري، پيامد، مصرف مواد مخدر (ترياك)،الكل، داروهاي صنعتي، سابقه واكسيناسيون، نوع واكسن، تاريخ دريافت واكسيناسيون، فاصله ي زماني ابتلا به كوويد تا بروز بيماري موكورمايكوزيس، فاصله زماني دريافت واكسن تا بروز بيماري موكورمايكوزيس، سابقه ي قبلي ابتلا به كوويد، اينتوباسيون، علائم گوارشي، علائم سيستماتيك، علائم ريوي، علائم عصبي، نوع واكسن، بيماري زمينه اي، بخش بستري، درجه حرارت، تعداد تنفس و ضربان قلب، ابتلا به كوويد، ابتلا به قارچ سياه و تست هاي آزمايشگاهي مي باشد، تهيه و تكميل شد. براي تجزيه و تحليل براساس آزمون هاي تي تست و كاي دو با استفاده از نرم افزار SPSS 22 انجام شد.
نتايج: در اين مطالعه نتايج نشان داد كه از 56 بيمار مبتلا به موكور مايكوزيس با ميانگين سني
15.42 ± 55.61 سال، 33 نفر (58.9%) مرد و 23 نفر (41.1%) زن بوده است. همچنين فاصله بيماري كوويد تا ايجاد بيماري موكورمايكوزيس بطور ميانگين 29.57 روز بوده و فاصله دريافت واكسن تا ابتلا به بيماري موكورمايكوزيس بطور ميانگين 3.52 روز بوده است. در بيماران مورد مطالعه افرادي كه سابقه واكسيناسيون كوويد 19 را داشته، 21 نفر (37.5%) بوده اند. در بيماران اين پژوهش از لحاظ مصرف سيگار و مصرف مواد مخدر به ترتيب 14 نفر (25%) و 7 نفر (12.5%) بوده است. نتايج نشان داد 35 نفر (62.5%) علائم ريوي، 37 نفر (66.1%) علائم سيستماتيك، 12 نفر (21.4%) علائم گوارشي، 31 نفر (62.5%) علائم عصبي و 18 نفر (32.1%) درگيري سر و گردن را داشته اند. بيماران مورد مطالعه از لحاظ بيماري زمينه اي 41 نفر (73.2%) داراي بيماري زمينه اي بوده كه ديابت و فشارخون داراي بيشترين فراواني (26.7%) بوده است. پيامد نهايي بيماران نشان داد افراد ترخيص شده 44 نفر (78.6%) و افراد فوت شده 12 نفر (21.4%) بوده است. نتايج تحليلي نشان داد كه بين جنسيت، مصرف سيگار و مواد مخدر، دريافت واكسن كوويد و نوع واكسن، با پيامد نهايي در بيماران مورد مطالعه ارتباط معني دار آمار وجود نداشته است. اما بين وجود علائم عصبي و تعداد تنفس با پيامدد نهايي كه بهبود و ترخيص بوده ارتباط معني دار آماري وجود داشته است.
نتيجهگيري: بيماران مبتلا به كوويد-19با بيماريهاي زمينهاي نظير ديابت و يا تحت درمان با داروهاي سركوبكننده سيستم ايمني، بستري در ICU، و يا تحت تهويه مكانيكي تهاجمي(اينتوباسيون) در معرض ابتلا بيشتر به موكورمايكوزيس هستند. به اين ترتيب، تشخيص زود هنگام و درمان به موقع در اين دسته از بيماران مبتلا به كوويد-19 ميتواند در كاهش خطر ابتلا به موكورمايكوزيس و همچنين نجات جان افراد مبتلا موثر باشد.
واژگان كليدي: واكسيناسيون كرونا؛ پيامد؛ موكور مايكوزيس
شماره ركورد
230192
شهر محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
گرايش رشته تحصيلي
پزشكي
دانشكده
پزشكي
دانشگاه
دانشگاه علوم پزشکي کردستان
استاد راهنما
ليلا عزيز خاني