بررسي اثر مرطوب كردن بخش علوفه‌اي و كل خوراك آغازين برعملكرد، سلامت و رفتار گوساله‌هاي شيري

اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان

مهندسي علوم دام

كارشناسي ارشد

به منظور بررسي افزودن رطوبت به شيوه‌هاي مختلف به خوراك آغازين و بخش علوفه‌اي و تاثير آن بر عملكرد، فراسنجه‌هاي شكمبه‌اي، متابوليت‌هاي خوني و سلامت‌گوساله‌هاي شيرخوار هلشتاين، آزمايشي با استفاده از 64 راس گوساله‌ي هلشتاين (32 راس ماده و 32 راس نر) با ميانگين وزني (3/5±3/40) كيلوگرم، انجام شد. اين آزمايش در قالب طرح كاملا تصادفي انجام شد. تيمارهاي اين آزمايش شامل تغذيه‌ي جداگانه‌ي كاه مرطوب و خوراك آغازين خشك، تغذيه‌ي خوراك مخلوط خشك (7 درصدكاه خشك و 93 درصد خوراك آغازين خشك)، تغذيه‌ي خوراك مخلوط داراي علوفه‌ي مرطوب (7 درصد كاه مرطوب و 93 درصد خوراك آغازين خشك)، تغذيه‌ي خوراك مخلوط مرطوب (7 درصد كاه و 93 درصد خوراك آغازين مرطوب) بودند. گوساله‌ها در 8 روزگي وارد طرح شدند و در 74 روزگي از شيرگرفته شدند. مصرف خوراك گوساله‌ها هر روز و وزن گوساله‌ها هر 14 روز اندازه‌گيري شد. روش و مقدار ارائه شير در همه‌ي تيمارها يكسان بود. بررسي‌ها نشان داد كه مصرف استارتر در تيمارتغذيه‌ي علوفه‌ي مرطوب بادسترسي جداگانه (SF) و تيمار خشك مخلوط(DD) نسبت به بقيه تيمارها در كل دوره بيشتر بود (01/0≥P). وزن گوساله‌ها در كل دوره‌ي آزمايش، در تيمارDD و SF از تيمارهاي ديگر بالاتر بود (05/0>P)، ولي وزن از شيرگيري و وزن نهايي تحت تاثير قرار نگرفت. ضريب تبديل خوراك معني‌دار نشد. ارتفاع بدن در دوره قبل ازشيرگيري تمايل به معني‌داري داشت (09/0=P) و در دوره‌ي بعد از شيرگيري در تيمارDD بيشتراز بقيه‌ي تيمارها بود (05/0≥P). عرض پين در زمان از شيرگيري در تيمار SF بيشتر از بقيه‌ي تيمارها بود (05/0>P). غلظت استات در تيمار مخلوط مرطوب (WD) و تيمار مخلوط داراي علوفه‌ي مرطوب (WF) نسبت به ساير تيمارها بيشتر بود(05/0>P). همچنين ميزان pH شكمبه نيز در تيمار WD نسبت به بقيه تيمارها بيشتر بود (01/0P≤). گوساله‌هاي تيمار WD زمان بيشتري نسبت به بقيه‌ي تيمارها صرف خوابيدن كردند (01/0P≤). زمان مصرف خوراك در تيمار SF وWF نسبت به ساير تيمارها بيشتر بود (01/0P≤). رفتار نشخوار به صورت خوابيده در تيمارWF نسبت به ساير تيمارها تمايل به افزايش نشان داد (09/0=P). تيمار SF و DDزمان بيشتري را صرف رفتارهاي غيرتغذيه‌اي كردند (01/0P≤). انتخاب خوراك توسط گوساله‌هاي تيمارDD در هر سه دوره‌ي قبل، بعد ازشيرگيري و كل دوره براي ذرات باقي مانده در الك 75/4، 36/2 ميلي‌متري و تيمار WD براي ذرات باقي مانده در الك 6/0ميلي متري و سيني صورت گرفت (05/0>P). گوارش‌پذيري NDF معني‌دار شد (01/0P≤) و گوارش‌پذيري NDF در تيمار WD، از بقيه‌ي تيمارها بيشتر بود. غلظت بتاهيدوركسي بوتيرات در تيمار SFو DD بيشتر از بقيه‌ي تيمارها بود (05/0>P). غلظت ALT در تيمار WDدر آخر دوره بيشتر بود (05/0>P). در رابطه با شاخص‌هاي سلامت نتايج نشان داد، نمره‌ي مدفوع در گوساله‌هاي تيمارWD در كل دوره بيشتر از بقيه‌ي تيمارها بود (01/0P≤). لذا يافته‌هاي آزمايش حاضر بيانگر آن است كه اضافه نمودن آب به كاه گندم و رساندن رطوبت آن به 25 درصد و در اختيار قرار دادن آن با دسترسي جداگانه و همچنين تيمار مخلوط خشك در فصول سرد مي‌تواند سبب بهبود شاخص‌هاي سلامت عمومي، تخمير و سلامت شكمبه و در نهايت بهبود صفات عملكردي در گوساله‌هاي شيري هلشتاين شود.

230204

فيزيولوژي دام و طيور

مهندسي كشاورزي

دانشگاه صنعتي اصفهان