اثربخشي آموزش خود-رهبري بر فرسودگي شغلي و تجربه¬ي بازيابي از كار

كارشناسي ارشد

پژوهش حاضر با هدف بررسي تاثير آموزش خود-رهبري بر فرسودگي شغلي و تجربه¬ي بازيابي از كار كاركنان شركت گاز استان اصفهان در سال 1402 بود. طرح پژوهش حاضر، نيمه تجربي، از نوع پيش آزمون-پس آزمون با گروه كنترل بوده¬است. جامعه‌ي آماري پژوهش، كليه‌ي كاركنان شركت گاز استان اصفهان در سال 1402 بوده‌اند كه از اين ميان، تعداد 40 نفر از كاركنان با استفاده از روش نمونه¬گيري در دسترس انتخاب شدند و به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل- هر گروه به حجم 20 نفر- قرار گرفتند. آموزش خود-رهبري در طي 6 جلسه، اجرا و قبل و بعد از اجراي آموزش، پيش-آزمون و پس-آزمون، اجرا شد. ابزارهاي جمع¬آوري اطلاعات شامل پرسشنامه‌ي فرسودگي شغلي شافلي و همكاران (2020) و پرسشنامه¬ي تجربه¬ي بازيابي از كار سوننتگ و فريتز (2007)، بود. به منظور تحليل داده¬ها از نرم افزار SPSS26 استفاده شد و داده‌ها در دوسطح آمار توصيفي و آمار اتنباطي تحليل شدند. در سطح آمار توصيفي، ميانگين و انحراف معيار و در سطح آمار استنباطي با استفاده از روش تحليل كواريانس به بررسي فرضيه‌ه‌هاي پژوهش پرداخته‌شد. با توجه به ريزش آزمودني ها در طول پژوهش، تحليل نتايج بر روي 30 نفر از اعضاء نمونه صورت گرفت. نتايج تحليل كوواريانس نشان داد كه آموزش خود-رهبري مي¬تواند منجر به كاهش فرسودگي شغلي و افزايش تجربه¬ي بازيابي از كار شود. نتايج پژوهش در بعد فرسودگي شغلي، نشان داد، در ابعاد خستگي مفرط، فاصله¬ي ذهني، آسيب-ديدگي شناختي و شكايت روانشناختي، آموزش خود-رهبري معنادار بود؛ اما پژوهش حاضر نتوانست روابط معناداري در ابعاد آسيب¬ديدگي هيجاني و شكايت روان-تني نشان دهد. همچنين، در بعد تجربه‌ي بازيابي از كار، نتايج پژوهش نشان دهنده¬ي تاثير آموزش خود-رهبري در هر چهار بعد تجربه¬ي بازيابي از كار (شامل جدايي روانشناختي، آرميدگي، كنترل و تجربه‌ي تسلط) بوده¬است. بر اين اساس، مي¬توان آموزش خود-رهبري را به عنوان يك مداخله¬ي موثر كه با فراهم آوردن منابع اضافي، مي¬تواند ضمن كاهش استرس شغلي و در نتيجه، فرسودگي شغلي، تجربه¬ي بازيابي از كار را بهبود بخشد؛دانست.

230414

دانشگاه اصفهان

روانشناسي -صنعتي و سازماني

سيمين دخت كلني