مدل سازي خطر گردوغبار با استفاده از الگوريتم هاي يادگيري ماشين پشتيبان- مطالعه موردي استان اصفهان

كارشناسي ارشد

گرد و غبار از مخاطرات طبيعي رايج در مناطق خشك و نيمه خشك بوده كه طي سال‌هاي اخير به عنوان يك چالش زيست محيطي در اين مناطق محسوب مي‌شود. پديده گرد و غبار تحت تاثير مستقيم و غيرمستقيم پارامترهاي متعددي بوده كه در اين ميان پارامترهاي اقليمي و ادافيكي از عوامل مهم تاثير گذار بر اين پديده مي‌باشد. بدين منظور در اين پژوهش به دليل اهميت پديده گرد وغبار به مدلسازي خطر اين پديده در استان اصفهان پرداخته شده است. استان اصفهان به عنوان منطقه‌اي با اقليم خشك و نيمه خشك و همجوار بودن با مناطق بياباني از اين پديده مستثني نبوده و در طول سال تحت تاثير رخدادهاي گرد و غبار قرار مي‌گيرد. لذا پرداختن به وقايع گرد و غبار و مدلسازي آن در راستاي شناسايي مناطق حساس از اهميت بالايي در اين استان برخوردارمي‌باشد. بدين جهت مدل‌هاي يادگيري ماشين به عنوان ابزاري قدرتمند جهت مدلسازي اين پديده و شناسايي مناطق حساس به كاربرده شد. جهت ارزيابي وقايع گرد و غبار، كدهاي ساعتي معرف گرد و غبار طي دوره آماري 1995 -2021 استفاده شد. همچنين نقشه‌هاي كاربري اراضي، خاكشناسي، زمين شناسي، پوشش گياهي شاخص (NDVI) بارندگي، دماي متوسط، رطوبت نسبي، سرعت باد حداكثر و رطوبت توپوگرافي، به عنوان عوامل موثر بر پديده گرد و غبار در سطح استان تهيه گرديد. الگوريتم‌هاي يادگيري ماشين شامل SVM، BRT، Glm و Glmpoly جهت مدلسازي خطر گرد و غبار به كار برده شد. منحني راك ROC)) نيز جهت مقايسه مدلهاي يادگيري ماشين مورد استفاده قرار گرفت. نتايج حاصل از مدلسازي نشان داد سطح زيرمنحني مدل‌هاي BRT و Glm بترتيب بيشترين و كمترين مقدار را دارا مي‌باشند كه حاكي از عملكرد بهتر مدل BRT نسبت به ساير مدل‌ها مي‌باشد. لذا نتايج حاصل از اين مدل به عنوان نقشه خطر گرد و غبار در استان اصفهان در نظر گرفته شد. بطوريكه براين اساس نيمه شرقي استان از خطر بالاتري نسبت به بخش غربي و ساير نواحي برخوردار مي‌باشد.

230420

دانشگاه اصفهان

مريم ميراكبري

ژئومورفولوژي - ژئومورفولوژي و آمايش محيط

مژگان انتظاري نجف آبادي