اثربخشي درمان هيجان¬مدار (گرينبرگ) بر نگرش به ازدواج،انعطاف¬پذيري و پريشاني هيجاني دختران داراي شكست عاطفي

كارشناسي ارشد

هدف پژوهش حاضر، بررسي اثربخشي درمان هيجان مدار (گرينبرگ) بر نگرش به ازدواج، انعطاف پذيري و پريشاني هيجاني در دختران داراي شكست عاطفي بوده است. به اين منظور از روش پژوهشي مورد منفرد استفاده شد. جامعه آماري اين پژوهش را كليه دختران شهر اصفهان كه تجربه شكست عاطفي داشتند تشكيل داد. اين افراد از طريق يك فراخوان در سال 1403 به پژوهش دعوت شدند. سپس از طريق روش نمونه گيري هدفمند، سه نفر كه ملاك‌هاي ورود به پژوهش را دارا بودند انتخاب شدند. داده‌هاي پژوهش از طريق پرسشنامه‌‌ي ضربه‌ي عشق راس (1999)، مقياس نگرش به ازدواج براتن و روزن (1998)، مقياس افسردگي، اضطراب و استرس لوي باند و لوي باند (1995) و پرسشنامه انعطاف پذيري هيجاني رشيد و بيات (1398) كه سه مرتبه قبل از شروع درمان، بعد از جلسات سوم، ششم، نهم درمان و سه مرتبه بعد از پايان درمان توسط آزمودني‌ها پاسخ داده شد، جمع آوري گشت. مداخله‌ي انجام شده نيز، 9 جلسه 50تا 60 دقيه‌اي درمان هيجان مدار را در بر گرفت. در نهايت داده‌هاي به دست آمده مورد تجزيه و تحليل آماري قرار گرفت. نتيجه‌ي پژوهش نشان داد درمان هيجان مدار بر نگرش به ازدواج، انعطاف پذيري و پريشاني هيجاني دختران داراي شكست عاطفي اثرگذار است و اين افراد بعد از دريافت درمان هيجان مدار نگرش به ازدواج مثبت‌تر، انعطاف پذيري هيجاني بيشتر و پريشاني هيجاني كمتري گزارش كردند.

231073

دانشگاه اصفهان

مشاوره - مشاوره خانواده

مريم فاتحي زاده