بررسي اثر اگزوزوم هاي جدا شده از سلول هاي بنيادي مزانشيمي چربي انساني بر رشد و تكثير رده سلولي HepG2

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

علوم تشريح

مقدمه: وزيكول هاي خارج سلولي داراي عملكردي ضروري و به عنوان حاملهاي زيستي هوشمند ليپيدها، پروتئين ها، اسيدهاي نوكلئيك و ديگر متابوليت هاي توليد شده در سلولها را با خود منتقل مي كنند و به طور طبيعي از طريق برقراري نوعي ارتباط و گفتگوي بين سلولي، فرايندهاي فيزيولوژيكي و زيستي متنوعي را تنظيم مي كنند. سلول هاي بنيادي مزانشيمي به عنوان يك درمان احتمالي براي ترميم بافتي و ترميم زخم شناخته شده اند. داده هاي اخير تاكيد مي كنند كه عملكرد درماني سلول هاي بنيادي مزانشيمي بستگي زيادي به خواص پاراكرايني آنها دارد. سلول هاي بنيادي مزانشيمي اگزوزم هايي را ترشح مي كنند كه از طريق مكانيسم هاي مختلفي از جمله تغيير در سكرتوم سلول هاي سرطاني قادر به اصلاح محيط تومور هستند. اين فعاليت به محتواي اگزوزم ها بستگي دارد كه تا حد زيادي به منشا سلولي آن ها وابسته است مواد و روشها: در اين مطالعه ابتدا با استفاده از آنزيم كلاژناز سلولهاي بنيادي مزانشمي از بافت چربي استخراج گرديد و سپس كشت داده شدند ماهيت آنها با استفاده از تكنينك فلوسايتومتري توسط آنتي بادي اختصاصي عليه CD ماركر هاي81 CD و 63 CDمورد بررسي قرار گرفتند. اگزوزومها از محيط كشت سلول هاي بنيادي مزانشيمي چربي كشت داده با استفاده از پلي اتيلن گليكول و سانتريفيوژ جداسازي و خالص سازي شدند. اين اگزوزوم هاي جدا شده در PBS عاري از كلسيم و منيزيم قرار داده شدند و تا زمان استفاده در فريزر منفي 80 نگهداري شدند. مورفولوژي اگزوزم ها با استفاده از ميكروسكوپ الكتروني ترانسميژن بررسي شد سپس رده سلولي سرطان كبدي HepG2 كشت داده شد و اگزوزومهاي جداسازي شده به جهت بررسي اثرشان به محيط كشت سلولهاي مذكور اضافه شد. . اثر اگزوزومها بر رشد، تكثير، آپوپتوز و ميزان بيان ژن هاي دخيل در چرخه سلولي و تهاجم مورد بررسي قرار گرفت. استفاده و نحوه استفاده از نمونه اهدائي آنها شدند. يافته‌ها: نتايج حاصل از بررسي آپوپتوز با استفاده كيت Annexin نشان داد كه تيمار سلول با اگزوزوم باعث افزايش معنا دار(P.value. 0.00022) آپوپتوز مي شود.هم چنين در بررسي چرخه سلولي در سلول هاي HEPG2 تيمار شده با اگزوزوم حاصل از سلول هاي بنيادي مزانشيمي چربي نشان داد ميزان SubG1 در گروه تيمار شده با غلظت 20 ميكروگروم نسبت به گروه كنترل افزايش معناداري دارد و همچنين درصد G2/M در سلول هاي تيمار شده با غلظت بالاتر كاهش معناداري را نشان مي دهد((P.Value: 0.022.هم چنين در بيان ژن BAX، Casp9 و Casp3 در غلظت 20ميكروگرم از اگزوزوم نسبت به گروه كنترل(P.Value=0.02). ، افزايش معنا دار ديده شد.هم چنين در بيان ژن CCND1 در غلظت 10 و 20 ميكروگرم از اگزوزوم نسبت به گروه كنترل ( به ترتيب P.Value=0.0008 و P.Value=0.001) افزايش معنا دار مشاهده شد. اما در بيان ژن P27Kip1 در غلظت 10 ميكروگرم از اگزوزوم نسبت به گروه( P.Valu=0.01) كنترل افزايش معنا دار مشاهده شد. نتيجه‌گيري: اگزوزوم هاي مشتق شده از سلول هاي بنيادي مزانشيمي بافت چربي باعث كاهش رشد و تكثير سلول هاي سرطان HepG2 مي شوند. كلمات كليدي: اگزوزوم ؛سلول هاي بنيادي مزانشيمي؛ سرطان هپاتوسلولار؛ بافت چربي؛ كشت سلولي

231174

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

تشريح

پزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

محمد بختيار حسام شريعتي، فردين فتحي