ارزيابي آسيب‌پذيري آبخوان دامنه- داران با استفاده از مدل فازي

كارشناسي ارشد

آسيب پذيري آبخوان به معني پتانسيل نفوذ و انتشار آلاينده ها در آب زيرزميني و معرف استعداد يك سيستم درتاثير پذيري طبيعي و مصنوعي از عوامل آلوده كننده است. تعيين آسيب پذيري آبخوان و مديريت بهره برداري از منابع آب يكي از راه هاي مناسب براي جلو گيري از آلودگي آب زير زميني و شناسايي مناطق در معرض خط آبخوان است. آبخوان دامنه-داران در حوضه آبريز گاو خوني قرار دارد و شيوه فعاليت هاي انساني در دهه هاي اخير باعث آلودگي شديد آن گرديده كه لازم است ميزان آلودگي آن مورد ارزيابي قرار گيرد. در اين پژوهش به ارزيابي آسيب پذيري آبخوان دامنه-داران از مدل فازي استفاده شده است وپارامترهاي مورد ارزيابي در اين پژوهش عبارتند از: عمق سطح ايستابي،شبكه تغذيه،جنس آبخوان، نوع خاك، شيب توپوگرافي، مواد تشكيل دهنده منطقه غير اشباع ،هدايت هيدروليكي. درنهايت به منظور واسنجي مدل فازي غلظت نيترات در نمونه هاي برداشت شده در2 فصل تر وخشك از20 چاه انداره گيري شد. نقشه پهنه بندي نهايي تهيه شده نشان داد، بخش مركزي وقسمتي از جنوب غرب و شمال غرب منطقه وهمچنين قسمت كوچكي ازجنوب شرقي منطقه داراي آسيب پذيري بالايي است كه اين مناطق با نقشه تهيه شده از غلظت نيترات تطابق كافي نداشته و بنابر اين مدل فازي دقت كافي براي تعيين آسيب پذيري آبخوان را ندارد. همچنين در5 مورد از نمونه ها غلظت نيترات از حد مجاز بيشتر است. اصلي ترين دليل ريسك آلودگي نيترات در آبخوان دامنه –داران بر همكنش فاكتور هاي آسيب پذيري ذاتي توپوگرافي و تغذيه خالص است. بر اين اساس فعاليت هاي انساني منشا آلودگي نيترات در آبخوان دامنه –داران محسوب مي شود.

231257

دانشگاه اصفهان

ژئومورفولوژي(جغرافياي طبيعي)-هيدروژئومورفولوژي در برنامه ريزي محيطي

دكتر مژگان انتظاري