بررسي ارتباط فرسودگي و حمايت شغلي از ديدگاه پرستاران مراكز آموزشي درماني رشت درسال 1389

رشت

پرستاري﴿ داخلي و جراحي﴾

چكيده : مقدمه : فرسودگي شغلي يكي از مشكلات حرفه پرستاري است كه در صورت عدم برخورد صحيح با استرس شغلي ، پديد مي آيد و به صورت احساس واماندگي عاطفي ، مسخ شخصيت و عدم موفقيت فردي شغلي بروز مي كند. يكي از عوامل كاهش دهنده استرس شغلي حمايت هاي دريافتي فرد شاغل در محيط كار مي باشد . هدف از انجام اين مطالعه تعيين ارتباط فرسودگي و حمايت شغلي از ديدگاه پرستاران در مراكز آموزشي درماني شهر رشت در سال 1389 بوده است. مواد و روش ها : در اين مطالعه توصيفي همبستگي از روش نمونه گيري تصادفي طبقه بندي شده استفاده شده است. حجم نمونه 257 نفر و از 8 مركز آموزشي درماني رشت در سال 1389 بوده است . ابزار مورد استفاده پرسشنامه استاندارد فرسودگي شغلي مسلاچ و پرسشنامه حمايت شغلي اسپونر مي باشد. داده ها با استفاده از آمار توصيفي و آزمون هاي تي ، كاي دو ، تست دقيق فيشر و مدل لوجستيك رگرسيون مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. نتايج : از ابعاد فرسودگي شغلي ، واماندگي عاطفي در(4/51%) از واحدهاي مورد پژوهش كم و در (6/48%) از آنها متوسط رو به بالا بوده است؛ مسخ شخصيت در (2/94%) از واحدهاي مورد پژوهش كم و در (8/5%) از آنها متوسط رو به بالا بوده است ؛ عدم موفقيت فردي شغلي در (9/33%) از واحدهاي مورد پژوهش كم و در (1/66%) از آنها متوسط رو به بالا گزارش شده است. حمايت همكاران در اكثر موارد (9/82%) متوسط به بالا بوده و حمايت مسئولان در(47%) از واحدهاي مورد پژوهش متوسط به پايين بوده است. يك همبستگي معكوس بين حمايت مسئولان با واماندگي عاطفي وجود داشت در حالي كه همبستگي مستقيم بين بخش دياليز و مسخ شخصيت وهمبستگي معكوس بين سن و مسخ شخصيت وجود داشت. نتيجه گيري : نتايج اين مطالعه نشان مي دهد با در نظر داشتن عوامل موثر بر فرسودگي شغلي پرستاران و با افزايش حمايت مسئولان مي توان از فرسودگي شغلي پرستاران پيشگيري نمود ؛ بنابراين كيفيت مراقبت پرستاري از بيماران افزايش يافته و رضايت شغلي پرستاران نيز افزايش مي يابد . كليد واژه ها: پرستاران بيمارستان / حمايت اجتماعي / فرسودگي شغلي

23203

پرستاري و مامايي شهيدبهشتي

علوم پزشكي گيلان

تبري، رسول , كاظم نژاد ليلي، احسان

مقصودي، شاهرخ