بررسي شدت سردرد پس از جراحي در بيماران مبتلا به رينوسينوزيت مزمن و ارتباط آن با تكنيك هاي جراحي بيني

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

مقدمه و هدف: سردرد يكي از شايع‌ترين اختلالات سيستم عصبي است كه مي‌تواند ناتواني‌هاي قابل توجهي ايجاد كند. سردرد و رينوسينوزيت مزمن، كه به التهاب سينوس‌هاي پارانازال بيش از 12 هفته اطلاق مي‌شود، معمولاً همزمان رخ مي‌دهند. جراحي آندوسكوپي عملكردي سينوس (FESS) و تكنيك سپتوپلاستي اندوسكوپيك به عنوان يك روش كم‌تهاجمي براي اصلاح انحراف سپتوم بيني انجام مي‌شود. هدف اين مطالعه بررسي ارتباط بين FESS و تكنيك جراحي سپتوپلاستي و كاهش سردرد در بيماران مبتلا به رينوسينوزيت مزمن است تا به پزشكان در اتخاذ تصميمات درماني مؤثر كمك كند. مواد و روش ها: اين مطالعه از نوع مقطعي (توصيفي-تحليلي) بر روي بيماران مبتلا به سردرد مزمن غير ناشي از ميگرن يا تروما و تشخيص رينوسينوزيت مزمن با شواهد CT scan، كه تحت جراحي آندوسكوپي عملكردي سينوس با تكنيك سپتوپلاستي و ساير تكنيكها در بيمارستان كوثر سنندج قرار گرفته‌اند، انجام شده است. اطلاعات دموگرافيك و علائم باليني بيماران از پرونده‌هاي بيمارستان و درصورت لزوم از طريق تماس تلفني با بيماران بدست آمد و مورد ارزيابي قرار گرفت. براي بررسي شدت سردرد از مقياس HIT-6 استفاده مي‌شود و داده‌ها با نرم‌افزار Stata 16 تجزيه و تحليل خواهند شد. يافته ها: در اين مطالعه، ويژگي‌هاي جمعيت‌شناختي و وضعيت باليني 50 بيمار مبتلا به رينوسينوزيت مزمن مورد بررسي قرار گرفت. نتايج نشان داد كه 50 درصد از شركت‌كنندگان مذكر و 50 درصد مونث بودند، با 26 درصد مجرد و 74 درصد متاهل. همچنين، 64 درصد مصرف سيگار نداشتند و 56 درصد هيچ بيماري زمينه‌اي نداشتند. ميانگين سني بيماران 47 سال و شدت سردرد ميانگين 5.89بود. از مجموع بيماران، 56 درصد تحت عمل FESS با تكنيك جراحي سپتوپلاستي قرار گرفتند. اين مطالعه با هدف بررسي تأثير جراحي بر نمره HIT-6 در بيماران مبتلا به رينوسينوزيت مزمن انجام شد. نتايج نشان داد كه ميانگين نمرات HIT-6 قبل از عمل براي كل بيماران 65.14 (انحراف معيار 4.50) بود، كه پس از عمل به 44.36 (انحراف معيار 6.65) كاهش يافت. تغييرات قابل توجه در ميانگين نمرات HIT-6 بر اساس وضعيت بيماري زمينه‌اي و وجود پوليپ بيني مشاهده شد. بيماران بدون بيماري زمينه‌اي و با پوليپ بيني به ترتيب نمرات ميانگين 46.52 و 43.90 را بعد از عمل گزارش كردند. همچنين، در گروه‌هاي مختلف علائم باليني، بهبودي مشخصي به ويژه در گروه احتقان بيني و ترشحات پشت حلق/گلودرد در نمره HIT-6 بعد از عمل در همه گروه‌ها ثبت شد. نتيجه گيري: نتايج اين مطالعه نشان‌دهنده تأثير مثبت جراحي بر كيفيت زندگي بيماران مبتلا به رينوسينوزيت مزمن با كاهش قابل توجه نمرات HIT-6 است. وجود بيماري‌هاي زمينه‌اي، پوليپ بيني و شدت علائم باليني مي‌توانند تأثيرات مهمي بر نتايج جراحي داشته باشند. به طور كلي، اين يافته‌ها بر اهميت برنامه‌ريزي دقيق درماني، با در نظر گرفتن اين عوامل، تأكيد دارند تا به بهبود نتايج درماني و كيفيت زندگي بيماران كمك شود. كلمات كليدي: سردرد، رينوسينوزيت مزمن، تكنيك جراحي بيني، سپتوپلاستي

232214

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

جمال امجدي