عنوان
بررسي الگوي مقاومت آنتي بيوتيكي و ميزان بروز عفونت‌هاي محل عمل بعد از اعمال جراحي شكمي در بيمارستان پورسينا رشت در سال‌هاي 1401-1402
محل تحصيل
رشت
چكيده
اهداف: عفونت محل جراحي نوعي عفونت مرتبط با مراقبت‌هاي بهداشتي است كه در آن عفونت زخم پس از يك روش تهاجمي (جراحي) رخ مي‌دهد. اين عفونت ها عليرغم پيشرفت در تكنيك هاي كنترل عفونت و عمل جراحي، يكي از علل اصلي عوارض و مرگ و مير باقي مانده و هزينه‌هاي قابل توجهي بر منابع مراقبت‌هاي بهداشتي تحميل مي كند. لذا هدف از اين مطالعه بررسي الگوي مقاومت آنتي بيوتيكي و ميزان بروز عفونت‌هاي محل عمل بعد از اعمال جراحي شكمي در بيمارستان پورسينا رشت در سال‌هاي 1401-1402بود.
روش‌ها: اين مطالعه يك مطالعه گذشته نگر بود. جمعيت مورد مطالعه شامل تمام بيماراني بود كه در بازه سال هاي 1401 و 1402 به بيمارستان پورسيناي رشت مراجعه كرده بودند و تحت اعمال جراحي داخل شكمي از قبيل كوله سيستكتومي، آپاندكتومي، و ... قرار گرفته بودند. جهت تجزيه و تحليل داده‌ها از آمار توصيفي و استنباطي استفاده شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS تجزيه و تحليل شد. p value كمتر از 0.05 بعنوان سطح معناداري در نظر گرفته شد.
نتايج: ميانگين سن نمونه هاي پژوهش 0/13 ± 0/40 سال بود. ميانگين شاخص توده بدني برابر 8/4 ± 4/25 بود. اكثريت (9/57 %) نمونه هاي مورد پژوهش سابقه بيماري زمينه اي نداشتند. 59.12% بيماران بصورت اورژانسي تحت عمل جراحي قرار گرفتند و بيشترين درصد نوع اعمال جراحي در نمونه هاي مورد پژوهش متعلق به آپاندكتومي با 9/28 درصد بود. همچنين بيشترين درصد فراواني شاخص خطر NNIS در دو رده 1 و 2 به ترتيب با 1/42 و 1/49 درصد بود. تنها در 6/7 درصد نمونه هاي مورد پژوهش عفونت بعد از عمل بروز كرده بود. همچنين در 50 درصد از نمونه هاي با بروز عفونت، مقاومت آنتي بيوتيكي مشاهده شد. ميانگين طول مدت بستري نمونه ها برابر 4/5 ± 6/5 روز بود. در كمتر از يك درصد نمونه ها پيامد مرگ مشاهده شد. بين نوع عمل جراحي و شاخص خطر NNIS با بروز عفونت بعد از عمل ارتباط آماري معني داري ديده شد. هر چه قدر شاخص خطر NNIS افزايش يافت درصد بروز عفونت بعد از عمل نيز افزايش يافت. همچنين در عمل لاپاروتومي عفونت پس از عمل بيشتر بود. تنها بين نوع عمل جراحي با مقاومت آنتي بيوتيكي در عفونت بعد از عمل ارتباط آماري معني دار ديده شد. درصد اين مقاومت در عمل كولستومي / كولكتومي بيشتر بود. همچنين طول مدت بستري در سطوح مختلف شاخص توده بدني، نوع عمل جراحي، شاخص خطر NNIS، بروز عفونت بعد از عمل و مقاومت آنتي بيوتيكي در عفونت بعد از عمل تفاوت آماري معني داري داشت. هر چقدر شاخص خطر NNIS افزايش مي يافت طول مدت بستري نيز افزايش يافت. همچنين در بيماراني كه دچار عفونت بعد از عمل شده و مقاومت آنتي بيوتيكي در عفونت بعد از عمل پيدا كردند از طول مدت بستري بيشتري برخوردار بودند. طول مدت بستري در عمل جراحي كولستومي / كولكتومي و لاپاروتومي از بقيه اعمال جراحي بيشتر بود. همچنين افراد لاغر از طول مدت بستري بيشتري برخوردار بودند.
نتيجه گيري: اين يافته ها بر لزوم راهكارهاي جامع براي جلوگيري از SSIS و كنترل مقاومت آنتي بيوتيك در بيمارستان ها، بهبود ايمني بيمار و ارائه خدمات درماني كارآمد تأكيد دارد.
كليدواژه‌ها: عفونت، مقاومت آنتي بيوتيكي، اعمال جراحي شكمي
شماره ركورد
232574
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان