بررسي فراواني موتاسيون 129C>T در ژن زيرواحد كاتاليك انزيم گلوتامات سيستئين ليگاز در بيماران مبتلا به مالتيپل اسكلروزيس

رشت

مقدمه: گلوتاتيون (GSH) بيشترين آنتي اكسيدان غير آنزيمي و خط اول دفاع در برابر آسيب سلولي ناشي از استرس اكسيداتيو مي باشد. شواهد متعددي نشان مي دهد كه استرس اكسيداتيو در پاتولوژي مالتيپل اسكلروزيس (MS) نقش دارد. گلوتامات سيستئين ليگاز (GCL) آنزيم كليدي در سنتز GSHاست. تحقيقات نشان داده اند كه موتاسيون C>T 129 در ژن زيرواحد كاتاليك انزيم GCL (GCLC)، باعث اختلال در فعاليت پروموتور و كاهش فعاليت ان مي شود. با توجه به ان كه تاكنون اين موتاسيون در بيماري MS مورد بررسي قرار نگرفته، هدف از اين مطالعه تعيين فراواني موتاسيون C>T 129 در ژن زيرواحد كاتاليك انزيم گلوتامات سيستئين ليگاز در بيماران مبتلا به مالتيپل اسكلروزيس بود مواد و روش ها: در اين مطالعه 50 بيمار مبتلا به MS و به همين تعداد افراد كنترل كه از نظر سن و جنس با گروه بيمار منطبق بودند، مورد بررسي قرار گرفتند. ابتدا مشخصات افراد بيمار و سالم شامل (اسم ، سن ، جنس، تعداد سيگار و مشخصات باليني بيماران) در پرسشنامه درج گرديد. سپس خون گيري انجام شد. پس از استخراج DNA، غلظت آن با كمك دستگاه نانودراپ اندازه گيري شد. سپس پرايمر طراحي و با استفاده از روش ARMS-PCR (Amplification refractory mutation system–polymerase chain reaction) و الكتروفورز بر روي آگارز 5/2% ، ژنوتيپ و الل 129C>T ارزيابي شد. آناليز آماري داده ها براي مقايسه متغير هاي كمي بين دو گروه از ازمون student t test يا Mann-Whitney U و جهت مقايسه بين گروه ها از ازمون Kruskal Wallis استفاده شد. جهت اناليز متغير هاي كيفي از ازمون 2 استفاده و (OR) Odds Ratio و فاصله اطمينان 95% (CI 95%) ان ها محاسبه شد. براي بررسي اثر همزمان متغير هاي موثر بر MS از اناليز Logistic Regression Backward stepwise استفاده شد. P <0/05به عنوان معيار معني داري در نظر گرفته شد. نتايج: فراواني ژنوتيپ هاي GCLC (-129C/T) در بيماران MS و گروه كنترل تفاوت معني داري نداشت. فراواني الل هاي T و C بين بيماران مبتلا به MS و گروه كنترل تفاوت معني داري داشت (031/0=P). اناليز رگرشن لوجستيك نشان داد كه الل T، احتمال MS را 99/3 برابر بيشتر و الل C احتمال بيماري MS را به يك چهارم كاهش مي دهد. نتايج اين نشان داد كه فراواني ژنوتيپ و الل T در گروه كنترل با PPMS (پيشرونده اوليه)، گروه RRMS (عود كننده - بهبود يابنده) با PPMS و گروه SPMS (پيشرونده ثانويه) باPPMS تفاوت معني داري دارد. همچنين فراواني الل T در انواع پيشرونده MS (SPMS & PPMS) به صورت معني داري بيشتر از گروه كنترل بود. نتيجه گيري: در اين مطالعه نشان داده شد كه فراواني الل T و C در بيماران MS به صورت معني داري به ترتيب بيشتر و كمتر از گروه كنترل است. حضور حداقل يك الل T در ژنGCLC با MS ارتباط دارد. بنظر ميرسد كه الل T نقش بيماري زايي و الل C نقش محافظت كننده در بيماري دارد. همچنين مطالعه ما نشان داد ميزان فراواني الل T در انواع پيشرونده MS بيشتر است. بنابراين مي توان پيشنهاد كرد كه ممكن است الل T، در پاتوژنز انواع پيشرونده MS نقش بيشتري داشته باشد.

232590

علوم پزشكي گيلان