بررسي همخواني يافته هاي سونوگرافي با تشخيص باليني جفت اكرتا در زنان باردار مراجعه كننده به مركز آموزشي درماني الزهرا رشت در سال 1403

رشت

چكيده: مقدمه: با توجه به افزايش شيوع جفت آكرتا، به ويژه در ميان زنان با سابقه سزارين، تشخيص دقيق قبل از تولد براي بهينه سازي مديريت و بهبود نتايج مادر و جنين بسيار مهم است. اين مطالعه با هدف بررسي ارتباط بين يافته هاي سونوگرافي و تشخيص باليني جفت آكرتا در زنان باردار مراجعه كننده به بيمارستان الزهرا رشت در سال 1403 انجام شد. مواد و روش‌ها: در اين مطالعه توصيفي – تحليلي آينده¬نگر، تعداد 220 نفر از زنان باردار مشكوك به جفت اكرتا مراجعه كننده به بيمارستان الزهرا رشت در سال 1403 انتحاب شدند. رضايت نامه آگاهانه كتبي از آنها اخذ و داده هاي دموگرافيك و سوابق باليني از طريق مصاحبه با آنها جمع¬ شده است. يافته هاي سونوگرافي جهت تشخيص جفت اكرتا از طريق انجام سونوگرافي توسط متخصص راديولوژي جمع آوري شد. تشخيص جفت اكرتا بر اساس يافته هاي جراحي و هيستوپاتولوژي به عنوان استاندارد طلايي تشخيص جهت اكرتا در نظر گرفته شد. جهت بررسي و كشف عوامل پيش¬بيني¬كننده تشخيص از آزمون آماري لجستيك رگرسيون تك¬متغيره و چندمتغيره استفاده شده است. يافته‌ها: در اين مطالعه 220 زن باردار با ميانگين سني 5.45 ± 33.81 سال وارد مطالعه شدند كه براي 34 نفر (15.5%) از آنها تشخيص قطعي جفت اكرتا بر اساس يافته¬هاي جراحي و هيستوپاتولوژي داده شد. نتايج نشان داد اگرچه همه متغيرها به جز محل جفت (قدامي، خلفي، جانبي) ارتباط آماري معناداري را با تشخيص جفت اكرتا نشان داده اند (0.05>P)، ولي در رگرسيون چند متغير هيچ يك نتوانسته اند كه به طور مستقل پيش¬بيني كننده تشخيص آن باشند. نتيجه‌گيري: نتايج نشان داده اگرچه كه شاخص‌هاي اولتراسوند ارزيابي‌شده در اين مطالعه جهت تشخيص جفت اكرتا از نظر آماري ارتباط معناداري را با تشخيص نهايي آن بر اساس يافته هاي جراحي و هيستوپاتولوزي نشان داده اند، اما فاقد قابليت عملكرد به عنوان پيش‌بيني‌كننده مستقل تشخيص آن بوده اند. كليدواژه: بارداري، جفت، جفت اكرتا، اولتراسوند، يافته هاي سونوگرافي تشخيص جفت اكرتا

232632

علوم پزشكي گيلان