بررسي ارتباط مراقبت هاي پرستاري فراموش شده با فرسودگي شغلي پرستاران شاغل در بخش مراقبت ويژه بيمارستان هاي آموزشي دانشگاه علوم پزشكي كردستان در سال 1402

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پرستاري مراقبت هاي ويژه

زمينه و هدف: مراقبت‌هاي پرستاري فراموش‌شده تأثير نامطلوبي بر كيفيت خدمات در بخش‌هاي مراقبت‌هاي ويژه دارد. پرستاران در محيط كاري خود با نزديكي به بيماران و همراهان آنان، در معرض استرس، فشاركاري و فرسودگي شغلي قرار دارند. با توجه به نقش حياتي پرستاران در مراقبت از بيماران بدحال در بخش‌هاي مراقبت ويژه و تأثير مستقيم مراقبت‌هاي فراموش شده بر سلامت بيماران، بررسي عواملي كه منجر به كاهش كيفيت مراقبت‌ها و افزايش فرسودگي شغلي مي‌شوند، از اهميت زيادي برخوردار است. لذا اين پژوهش با هدف تعيين ارتباط مراقبت‌هاي پرستاري فراموش‌شده با فرسودگي شغلي پرستاران در بخش مراقبت ويژه بيمارستان‌هاي آموزشي دانشگاه علوم پزشكي كردستان انجام شد. روش پژوهش: پژوهش مقطعي حاضر با استفاده از روش نمونه‌گيري در دسترس، بر روي 200 پرستار شاغل در بخش‌هاي مراقبت ويژه بيمارستان‌هاي آموزشي دانشگاه علوم پزشكي كردستان در سال 1402 اجرا شد. معيارهاي ورود شامل سابقه كار باليني حداقل 6 ماه در بخش مراقبت ويژه، و تمايل به شركت در پژوهش و معيار خروج از مطالعه تكميل ناقص پرسشنامه‌ها بود. داده‌ها با استفاده از فرم اطلاعات دموگرافيك پرستاران و پرسشنامه‌هاي مراقبت‌هاي پرستاري فراموش‌شده كاليش و فرسودگي مسلچ به روش خود گزارش دهي جمع‌آوري شدند. براي تجزيه و تحليل توصيفي داده‌ها از آزمون‌هاي فراواني، ميانگين و انحراف معيار، همچنين بر اساس تست نرماليتي و نرمال نبودن داده ها براي تحليل ارتباط متغيرها از آزمون‌هاي تي مستقل، كروسكال واليس، آزمون همبستگي اسپيرمن و جهت تعديل متغيرهاي مخدوش كننده از آزمون رگرسيون خطي استفاده شد. تحليل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS ورژن 24 و در سطح معني‌داري 05/0 انجام شد. يافته¬ها: نتايج مطالعه حاضر نشان دادند كه ميانگين نمره مراقبت هاي پرستاري فراموش شده در اين مطالعه 43/9 ± 29/35 ( با دامنه 84-24) بود. همچنين سطح متوسطي از فرسودگي شغلي پرستاران در اين مطالعه 22/17 ± 54/42 (با دامنه 110-3) يافت شد. نتايج پژوهش حاضر نشان داد كه مراقبت هاي پرستاري فراموش شده با فرسودگي شغلي (045/0=P) و ابعاد آن شامل مسخ شخصيت و كفايت شخصي (000/0=P) ارتباط معني داري داشت. همچنين نتايج اين پژوهش نشان دهنده ي ارتباط معني دار مراقبت هاي پرستاري فراموش شده با جنس و وضعيت اقتصادي پرستار و فرسودگي شغلي با وضعيت اقتصادي و نوع شيفت پرستار بود (0.05>P). نتيجه گيري: نتايج نشان داد كه پرستاران بخش‌هاي مراقبت ويژه با سطح متوسطي از مراقبت‌هاي پرستاري فراموش‌شده و فرسودگي شغلي مواجه هستند. ارتباط معني‌داري بين مراقبت‌هاي فراموش‌شده و فرسودگي شغلي، به‌ويژه ابعاد مسخ شخصيت و كفايت شخصي، وجود داشت. براي ارتقاي كيفيت خدمات درماني، نياز به اتخاذ تدابيري براي كاهش فرسودگي و تأمين نيازهاي پرستاران است. همچنين، ارتباط معناداري بين جنسيت و وضعيت اقتصادي با مراقبت‌هاي فراموش‌شده و بين وضعيت اقتصادي و نوع شيفت با فرسودگي شغلي مشاهده شد. براي كاهش اين مشكلات و بهبود كيفيت مراقبت‌ها، اقدامات حمايتي از پرستاران و برنامه‌ريزي مناسب توسط سياست‌گذاران و تصميم‌گيرندگان سلامت ضروري است. كلمات كليدي: مراقبت هاي پرستاري فراموش شده، فرسودگي شغلي، پرستار، بخش مراقبت هاي ويژه

232874

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پرستاري مراقبت هاي ويژه

پرستاري مامايي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

ندا شيخ ذكريايي