عنوان
بررسي فراواني تندرنس مفصل تمپورومنديبولار در بيماران ميگرني مراجعه كننده به بيمارستان كوثر شهر سنندج در سال هاي 1403-1402
نويسنده اصلي
كريمي، آرمان
محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
رشته تحصيلي
پزشكي
چكيده
مقدمه: ميگرن و اختالالت گيجگاهي فكي )TMD)شرايط بسيار شايعي هستند كه اغلب در يك بيمار
وجود دارند. رابطه بين ميگرن و TMD پيچيده است. بيماران ميگرني اغلب در ناحيه TMD درد دارند.
مبتاليان به TMD، به نوبه خود، اغلب عالوه بر درد در فك، سردرد را نيز تجربه مي كنند.در نهايت، ميگرن
و TMD همبود هستند، و فنوتيپ نهايي بيماران مبتال به همبودي ممكن است نشان دهنده مشاركت كلي
هر دو باشد. اين‌مطالعه‌با‌هدف‌بررسي فراواني تندرنس مفصل تمپورومنديبوالر در بيماران ميگرني مراجعه
كننده به بيمارستان كوثر شهر سنندج در سال هاي 1402-1403 انجام‌شده‌است.
روش كار: اين پژوهش كه از نوع مقطعي توصيفي تحليلي بود‌بر‌روي95 نفر‌از‌بيماراني كه در طول سال
هاي 1402 و 1403 با عاليم سردرد به درمانگاه نورولوژي بيمارستان كوثر مراجعه نموده و بر اساس معاينه
1 متخصص مغز و اعصاب و بر اساس كرايترياي انجمن بين المللي سردرد ) IHS
(ميگرن تشخيص داده شدند،
انجام‌شد.ابتدا اطالعات دموگرافيك بيماران شامل سن، جنس، وضعيت تاهل، تحصيالت و شغل و همچنين
اطالعات كلينيكال بيماران شامل مدت زمان ابتال به ميگرن بر اساس چك ليست جمع آوري شد.نوع ميگرن
)اپيزوديك، كرونيك، بدون اورا و با اورا(براساس كرايترياي IHS، عاليم همراه با ميگرن )شامل وجود حالت
تهوع، استفراغ، فتوفوبيا، فونوفوبيا(و شاخص هاي سر درد )شامل ميانگين تواتر حمالت ميگرني در ماه، مدت
زمان حمالت ميگرني و تعداد قرص هاي مصرفي در ماه( پس از ويزيت توسط پزشك در چك ليست
ياددادشت شد. به منظور تعيين شدت سر درد نيز از بيماران در خواست شد كه مقياس VAS را عالمت
گذاري نمايند.در نهايت داده ها با نرم افزار16 Stataآناليز شد.
يافته ها: نتايج‌نشان‌مي‌دهد‌كه‌ميانگين‌سن‌بيماران41.74±12.14 سال،ميانگين‌سن‌تشخيص‌بيماري
در‌بيماران36.36±10.17 سال‌و‌ميانگين‌مدت ابتال به ميگرن‌در‌بيماران5.4±4.33 سال‌‌بوده‌و76 نفر
)%80(با‌بيشترين‌فراواني‌زن‌كه81 نفر)%85.3(متأهل‌بودند.بيشترين‌فراواني سطح تحصيالت مربوط‌به
تحصيالت‌دانشگاهي‌با29 مورد)%30.5(بوده‌است. 51 نفر)%53.7(از‌بيماران‌با‌بيشترين‌فراواني‌ميگرن
بدون اورا+ اپيزوديك‌داشته كه 29 نفر )%53.7(از بيماران عالئم فوتوفوبي + فونوفوبي‌داشته اند. 15 نفر
)%15.8(از‌بيماران‌مورد‌مطالعه‌داراي تندرنس مفصل تمپورومنديبوالر‌بوده‌اند.
1
International Headache Society
ل
نتايج تحليلي نشان داد كه بين شدت سردرد با تندرنس مفصل تمپورومنديبوالر در بيماران مورد مطالعه
ارتباط‌معني‌دار‌آماري‌وجود‌دارد)0.05>P)،اما‌‌بين سن، شاخص‌توده‌بدني، مدت ابتال به ميگرن، تعداد
حمالت در ماه، مدت زمان حمالت،جنسيت،وضعيت تأهل،شغل،تحصيالت،نوع ميگرن‌و‌عالم‌همراه با
تندرنس مفصل تمپورومنديبوالر در بيماران مورد مطالعه‌ارتباط‌معني‌دار‌آماري‌وجود‌ندارد)0.05>P).
نتيجهگيري: نتايج مطالعه ما نشان داد در بيماران ميگرني مورد مطالعه بروز 15.8 TMD درصد تعيين كرد.
بنظر مي رسد بروز TMD در بيماران ميگرني در مقايسه با ساير تشخيص ها بيشتر باشد.با توجه به اين داده
ها، وجود TMD يك وضعيت باليني است كه بايد در پاتوفيزيولوژي سردرد، در درجه اول ميگرن، و به ويژه
در موارد عدم پاسخ به درمان مورد توجه قرار گيرد.
كلمات كليدي:تندرنس مفصل تمپورومنديبوالر؛ميگرن؛سردرد
شماره ركورد
233083
شهر محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
گرايش رشته تحصيلي
پزشكي
دانشكده
پزشكي
دانشگاه
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
استاد راهنما
منا احمدي