بررسي فراواني سندرم متابوليك در بيماران مبتلا به سندرم روده تحريك پذير مراجعه كننده به بيمارستان كوثر سنندج در سال 1403

مقدمه: سندرم روده تحريك پذير يك اختلال شايع گوارشي است كه ممكن است بر الگوي غذايي، هضم غذا و جذب مواد مغذي تأثير بگذارد. عوامل مرتبط با تغذيه ارتباط نزديكي با سندرم متابوليك دارند، به اين معني كه سندرم روده تحريك پذير ممكن است يك عامل خطر بالقوه براي سندرم متابوليك باشد. با اين حال، مطالعات اپيدميولوژيك كمي در دسترس است كه به اين پيوند بالقوه مرتبط باشد. هدف از اين مطالعه بررسي فراواني سندرم متابوليك در بيماران مبتلا به سندرم روده تحريك پذير مراجعه كننده به بيمارستان كوثر سنندج در سال 1403 بوده است. روش كار: اين پژوهش كه از نوع مقطعي توصيفي تحليلي بود كه بر روي 257 نفر از بيماران مبتلا به سندرم روده تحريك پذير مراجعه كننده به بيمارستان كوثر سنندج در سال 1403 انجام شد. جهت جمع آوري اطلاعات از چك ليست شامل اطلاعات دموگرافيك و ازمايشگاهي استفاده و بيماران از لحاظ كرايترياهاي سندرم متابوليك بررسي شدند و اطلاعات مورد نظر استخراج شد. اطلاعات مربوط به وزن افراد با حداقل لباس و بدون كفش و با استفاده از ترازوي ديجيتالي با دقت 100 گرم و قد افراد با استفاده از قد سنج با دقت يك ميلي متر اندازه گيري شد. دور كمر از باريكترين قسمت بالاي ناف با استفاده از متر نواري در حالتي كه فرد در انتهاي بازدم طبيعي خود قرار دارد، اندازه گيري شد. فشار خون در حالت نشسته به صورت ميانگين دو بار اندازه گيري از دست راست پس از حداقل پنج دقيقه استراحت با استفاده از فشار سنج جيوه اي ثبت شد. سپس، نمونه خون ناشتا جهت اندازه گيري متغيرهاي پاراكلينيكي گرفته شد. گلوكز خون با استفاده از روش آنزيماتيك و ليپيدهاي خون با استفاده از روش فتومتري اندازه گيري شد. در نهايت داده ها با نرم افزار STATA نسخه 24 آناليز شد.. از آمار توصيفي(ميانگين، انحراف معيار، انحراف استاندارد، فراواني، درصد ) و تحليلي (آزمون كاي دو و آزمون تي مستقل ) جهت توصيف و تحليل داده ها استفاده شد. سطح معني داري 0.05 در نظر گرفته شد. يافته ها: نتايج نشان داد كه ميانگين سن بيماران 7.71±37.73 سال، ميانگين شاخص توده بدني 3.67±27.65 و ميانگين قند خون 24.80±92.47 بوده است. 114 نفر (44.4%) از بيماران مورد مطالعه زن و 143 نفر (55.6%) مرد و 74 نفر (28.8%) داراي بيماري زمينه اي داشته اند. 101 نفر (39.3%) از بيماران به سندرم متابوليك مبتلا بوده اند. نتايج تحليلي نشان داد كه بين سن و ميزان قند خون با سندرم متابوليك در بيماران مورد مطالعه ارتباط معني دار آماري وجود ندارد (0.05P‎> ). اما بين سندرم متابوليك با جنسيت، فشار خون، سايز كمر، شاخص توده بدني و پروفايل چربي خون (LDL,TG,HDL) بيماران ارتباط معني دار آماري وجود دارد (0.0001 ‎> P). نتيجه‌گيري: سندرم متابوليك در بيماران مبتلا به IBS از شيوع بالايي برخوردار است و مي تواند به عوامل زيادي نظير عادات غلط، غربي شدن رژيم غذايي، فقدان فعاليت مناسب فيزيكي ، قوميت و عوامل ژنتيكي احتمالي وابسته باشد. با توجه به بالاتر بودن مقدار خطر ايجاد بيماري هاي وابسته به سندرم متابوليك در زنان نسبت به مردان كه در تحقيقات انجام شده در امريكا ديده شده است ، بهتر است كه به اين گروه توجه ويژه اي مبذول شود. كلمات كليدي: سندرم متابوليك، سندرم روده تحريك پذير، كبد چرب غيرالكلي

234877

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

عزت الله رحيمي