بررسي اثرات و پيامدهاي درمان با اوماليزومب در بيماران مبتلا به آسم شديد در غرب ايران

مقدمه: آسم آلرژيك متوسط تا شديد تأثير قابل توجهي بر كيفيت زندگي بيماران دارد. عليرغم مراقبت‌هاي مطابق با دستورالعمل‌هاي درماني، بسياري از بيماران مبتلا به آسم متوسط تا شديد هنوز در كنترل آسم دچار تغيير مي‌شوند كه نشان‌دهنده نياز برآورده نشده در اين جمعيت است. اوماليزوماب اخيراً اثربخشي باليني و ايمني را در درمان آسم با واسطه IgE نشان داده است. هدف از انجام اين مطالعه بررسي اثرات و پيامدهاي درمان با اوماليزومب در بيماران مبتلا به آسم شديد در غرب ايران بوده است. روش كار: اين مطالعه كوهورت گذشته نگر بر روي 50 نفر از بيماران مبتلا به آسم شديد مراجعه كننده به بيمارستان توحيد انجام شد. براي بيماران اين مطالعه اوماليزوماب به صورت زير جلدي كه جزو درمان هاي روتين مي باشد، تجويز شد. دوز اوماليزوماب بر اساس دستورالعمل سازنده، با در نظر گرفتن سطح سرمي IgE كل و وزن بيمار محاسبه شد. تست كنترل آسم ™ (ACT) در ابتدا و در پايان مطالعه گرفته شد. ™ ACT يك پرسشنامه ساده پنج نقطه اي است كه توسط بيماران خود تكميل شد. هر آيتم از يك (كنترل ضعيف) تا پنج (كنترل خوب)، مربوط به فراواني و شدت علائم و تأثير آنها بر كيفيت زندگي بيمار نمره گذاري شد. آزمايش‌هاي عملكرد ريوي انجام شد و FEV1 پيش ‌برونكوديلاتاتور بر حسب درصد مقدار پيش‌بيني‌شده، با توجه به ويژگي‌هاي آنتروپومتريك، جنسيت، نژاد و سابقه قرار گرفتن در معرض دود دخانيات ثبت شد. براي تجزيه و تحليل داده ها، با توجه به كيفي بودن متغير وابسته از آزمون هاي تي،كاي اسكوئر و رگرسيون لجستيك استفاده شد. براي تمام آزمون ها سطح معناداري برابر 0.05 در نظر گرفته شد. يافته ها: نتايج مطالعه نشان داد كه ميانگين سن بيماران 13.37±48.02 سال و ميانگين شاخص توده بدني 26.70 و 20 نفر (40%) از بيماران مرد و 30 نفر (60%) زن و 21 نفر (42%) از بيماران با بيشترين فراواني بيكار و خانه دار مي‌باشند. 5 نفر (10%) از بيماران سابقه مصرف سيگار 6 نفر (12%) قبلا يك بار سابقه بستري داشته اند. نتايج نشان داد كه 43 نفر (86%) از بيماران بهبودي حاصل شده و 7 نفر (14%) بدون تغيير بوده اند. از لحاظ وضعيت كنترل آسم در بيماران نتايج نشان داد كه 20 نفر (40%) از بيماران مورد مطالعه با بيشترين فراواني آسم كنترل نشده و 2 نفر (4%) با كمترين فراواني كنترل بسيار ضعيف آسم را داشته اند. نتايج تحليلي نشان داد كه بين FEV1 , , FVC FEV1/FVC با پيامد درمان در بيماران موردمطالعه ارتباط معني دار آماري وجود ندارد (0.05P‎>). اما بين ACT و AQLQ با پيامد درمان در بيماران موردمطالعه ارتباط معني دار آماري وجود دارد (0.0001P<‎). همچنين بين ACT با ,FEV1 FVC, FEV1/FVC در بيماران موردمطالعه ارتباط معني دار آماري وجود دارد (0.05P<‎). نتيجه‌گيري: اوماليزوماب يك داروي مهم اضافه شده به درمان‌هاي استاندارد فعلي براي آسم آلرژيك است و ممكن است به كاهش تشديد بيماري، بهبود كنترل علائم و افزايش و حفظ كيفيت زندگي مرتبط با آسم در بيماران مبتلا به آسم با واسطه IgE متوسط تا شديد كمك كند. يافته‌هاي مطالعه ما نشان مي‌دهد كه درمان با اوماليزوماب مزايايي در كيفيت زندگي بيماران مبتلا به آسم آلرژيك متوسط تا شديد ايجاد مي‌كند. واژگان كليدي: پيامدهاي درمان، اوماليزومب، آسم شديد

235292

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

صباح حسني