عنوان
مقايسه اثر پيشگيري كننده آپيكسابان و انوكساپارين در جلوگيري از تشكيل ترومبوز وريدهاي عمقي در بيماران تحت عمل جراحي ارتوپدي بعد از شكستگي اندام تحتاني
نويسنده اصلي
كمانگر، كاميار
محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
رشته تحصيلي
پزشكي
چكيده
مقدمه: ترومبوز وريدي عمقي (DVT) يكي از مهم‌ترين و خطرناك‌ترين عوارض بعد از جراحي‌هاي ارتوپدي است كه مي‌تواند منجر به آمبولي ريوي و مرگ شود. براي پيشگيري از آن، داروهاي ضد انعقاد مختلفي استفاده مي‌شوند. در اين مطالعه اثربخشي دو داروي رايج، آپيكسابان خوراكي و انوكساپارين تزريقي، مقايسه شده‌اند.
مواد و روشها: اين مطالعه از نوع كوهورت گذشته‌نگر بوده و روي 300 بيمار 18 تا 80 ساله كه دچار شكستگي اندام تحتاني شده و تحت جراحي قرار گرفتند، انجام شد. بيماران به دو گروه مساوي تقسيم شدند؛ يك گروه آپيكسابان و گروه ديگر انوكساپارين دريافت كردند. پيگيري بيماران طي 1 تا 3 ماه انجام شد و با استفاده از معيارهايي نظير تورم اندام، آزمايش D-dimer و سونوگرافي داپلر، وجود ترومبوز بررسي گرديد.
يافته ها: ميانگين سني بيماران 43 سال بود و 63% مرد بودند. توزيع نوع شكستگي و ديگر ويژگي‌ها در هر دو گروه مشابه بود. در هيچ‌يك از بيماران ترومبوز وريدي مشاهده نشد. از نظر آماري، تفاوت معني‌داري در بروز DVT بين دو گروه وجود نداشت.
نتيجه گيري: يافته‌هاي مطالعه نشان مي‌دهد كه هر دو داروي آپيكسابان و انوكساپارين در پيشگيري از ترومبوز وريد عمقي مؤثر و قابل اعتماد هستند. اگرچه به دليل عدم مشاهده DVT، مقايسه آماري مستقيم اثربخشي ميسر نشد، ولي عدم بروز ترومبوز در هر دو گروه اثربخشي بالا را تأييد مي‌كند. با توجه به مزيت خوراكي بودن آپيكسابان، ممكن است انتخاب مناسبي براي بيماراني با محدوديت تزريق باشد. پيشنهاد مي‌شود مطالعات آينده با حجم نمونه بيشتر و به‌صورت كارآزمايي باليني انجام شود.
كلمات كليدي: آپيكسابان، انوكساپارين، ترومبوز وريد عمقي
شماره ركورد
235793
شهر محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
گرايش رشته تحصيلي
پزشكي
دانشكده
پزشكي
دانشگاه
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
استاد راهنما
پيام وكيلي