بررسي همراهي فراواني تعداد تكرارهاي CAG در ژن گيرنده آندروژن با شدت بيماري در مردان مبتلا به COVID-19

مقدمه: همه‌گيري COVID-19 در سال 2019 ووهان چين آغاز شد و به‌سرعت در سطح جهان گسترش يافت. نرخ بالاي مرگ‌ومير در بيماران مرد مبتلابه COVID-19 نشان داد كه ممكن است عوامل مرتبط با جنسيت در اين بيماري نقش داشته باشند. پروتئين‌هاي اسپايك COVID-19 با كمك پروتئين TMPRSS2 و اتصال به گيرنده‌هاي ACE2 وارد سلول‌هاي ميزبان مي‌شوند. گيرنده‌هاي آندروژن به‌عنوان تنظيم‌كننده TMPRSS2 عمل مي‌كنند. افزايش بيان گيرنده‌هاي آندروژن با افزايش رونويسي TMPRSS2 نيز ممكن است خطر ابتلا به بيماري COVID-19 را افزايش دهد. تنوع بين فردي در حساسيت گيرنده آندروژن ناشي از پلي مورفيسم هاي CAG مي‌تواند علائم حساسيت را حتي با سطوح پايين توضيح دهد زيرا طول تكرارهاي CAG با ميزان اتصال گيرنده‌هاي آندروژن مرتبط هستند؛ و نشان داده‌شده است كه طول تكرار CAG در تنوع نژادي در ميزان مرگ‌ومير COVID-19 دخيل هستند. اين مطالعه باهدف بررسي همراهي بين تكرارهاي CAG در ژن گيرنده آندروژن با شدت بيماري COVID-19 در مردان انجام شد. مواد و روش‌ها: اين مطالعه شامل 57 مرد بالاي 18 سال در سه گروه شديد و متوسط و خفيف بودند (29 نفر در هر گروه). اطلاعات شدت علائم باليني بيماران از طريق بررسي پرونده‌هاي پزشكي بيماران جمع‌آوري شد. نمونه‌گيري از بزاق گلو افراد موردمطالعه انجام شد. سپس استخراج DNA ژنومي از سلول‌هاي اپيتليال كنده‌شده از گلو در نمونه‌هاي حاوي بزاق بيماران، با استفاده از كيت استخراج DNA صورت گرفت. پس از طراحي پرايمرهاي اختصاصي و انجام PCR براي تكثير ناحيه حاوي تكرار CAG در ژن گيرنده آندروژن، توالي يابي براي محصولات PCR و تعيين تعداد تكرارهاي CAG انجام گرفت؛ و درنهايت از نرم‌افزار SPSS26 براي آناليزهاي آماري تعيين همراهي تعداد تكرارهاي CAG با شدت بيماري و متغيرهاي موردنظر استفاده شد. نتايج: نتايج اين مطالعه با استفاده از آزمون¬هاي آماري نشان داد كه ميانگين تعداد تكرارهاي CAG در گروه شديد نسبت به گروه خفيف و متوسط بالاتر است و بيشتر از 23 تكرار است (p <‎0.001). همچنين تحليل آزمون رگرسيون لجستيك نشان داد كه در گروه متوسط مقدار o‎r برابر با 14/5 و در گروه شديد مقدار o‎r برابر با 25/8 است. اين ارتباط در مقدار o‎r گروه متوسط و شديد نسبت به گروه خفيف (مرجع) معنادار است (گروه متوسط: p <‎0.05 و گروه شديد: p<‎0.001). همچنين نتايج ما نشان داد كه ميزان درگيري ريه و بستري در ICU در افراد با تعداد تكرارهاي CAG بيشتر از 23 به‌طور معناداري بيشتر از افراد با تعداد تكرارهاي كمتر از 23 بوده است (p <‎0.001). نتايج آزمون همبستگي پيرسون نشان داد كه يك ارتباط معنادار منفي و قوي بين ميان درصد SPO2 و تعداد تكرارهاي CAG وجود دارد (p <‎0.001). همچنين ميان مقادير LDH و CRP و تعداد تكرارهاي CAG يك ارتباط مثبت و قوي معناداري وجود دارد (p <‎0.001)؛ و درنهايت ميان مدت‌زمان بستري در بيمارستان و تعداد تكرارهاي CAG كه يك ارتباط معنادار مثبت و قوي وجود دارد (p <‎0.001). نتيجه‌گيري: مطالعه ما نشان داد كه ميان سن و علائم باليني بيماران مرد مبتلا به COVID-19 و تعداد تكرارهاي CAG ژن گيرنده آندروژن و شدت بيماري ارتباط معناداري وجود دارد. همچنين مطالعه ما نشان داد كه ميانگين تكرارهاي CAG در گروه خفيف و متوسط كمتر از 23 و در گروه شديد بيشتر از 23 است؛ كه نشان‌دهنده اختلاف معناداري در ميانگين تعداد تكرارهاي CAG در گروه شديد نسبت به گروه خفيف و متوسط است. همچنين نتايج همراهي بين تعداد تكرارهاي CAG با شدت COVID-19 نشان مي‌دهد كه افزايش تعداد تكرارهاي CAG ممكن است با افزايش شدت بيماري COVID-19 مرتبط باشد. كلمات كليدي: COVID-19؛ تكرارهاي CAG؛ گيرنده آندروژن

236544

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

ناصح سيگاري، اسعد آذرنژاد