عنوان
مقايسه مقاومت به كينولون ها و فراواني ژنهاي پلاسميدي مرتبط با مقاومت به كينولون ها (PMQR) در سودوموناس آئروژينوزا قديمي (2021) و جديد (2024) جدا شده از بيمارستانهاي ايران، سنندج
نويسنده اصلي
محمد شاكر، مصطفي
محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
رشته تحصيلي
ميكروب شناسي
چكيده
مقدمه: سودوموناس آئروژينوزا يك پاتوژن فرصت طلب حياتي است كه به دليل مقاومت ضد ميكروبي فزاينده اش شناخته شده است. استفاده گسترده از فلوروكينولون ها منجر به افزايش قابل توجه مقاومت شده است كه هم توسط جهش هاي كروموزومي و هم توسط گسترش ژن هاي مقاومت كينولوني با واسطه پلاسميد (PMQR) هدايت مي‌شود. اين مطالعه به بررسي توزيع ژن هاي كليدي PMQR qnrA)، qnrB،qnrC و aac(6′)-Ib-cr) در جدايه هاي باليني سودوموناس آئروژينوزا از دو زمان مختلف مي‌پردازد تا الگوهاي مقاومت در حال تكامل را درك كند.
مواد و روش‌ها: اين يك مطالعه مقايسه اي، مقطعي و آزمايشگاهي بود كه در سنندج، ايران انجام شد. همه جدايه ها با استفاده از آزمايش‌هاي استاندارد ميكروبيولوژيكي، بيوشيميايي و مولكولي شناسايي شدند. جدايه‌ها تحت آزمايش حساسيت ضد ميكروبي در برابر چهار آنتي بيوتيك كينولون (نورفلوكساسين، سيپروفلوكساسين، لووفلوكساسين و افلوكساسين) قرار گرفتند .تشخيص مولكولي چهار ژن PMQR هدف با استفاده از PCR معمولي انجام شد.
نتايج: در مجموع 101 ايزوله باليني سودوموناس آئروژينوزا، شامل 47 مورد از سال 2021 (نمونه هاي قديمي) و 54 مورد از سال 2024 (نمونه هاي جديد)، جمع‌آوري شد. آزمايش حساسيت ضد ميكروبي، شيوع بالاي مقاومت به كينولون ها را نشان داد، به طوري كه ميزان مقاومت براي هر چهار آنتي بيوتيك آزمايش شده بيش از 50٪ بود .مقاومت به سيپروفلوكساسين با 54.5٪ بالاترين ميزان را داشت. مقايسه بين ايزوله هاي قديمي و جديد نشان داد كه مقاومت به نورفلوكساسين، لووفلوكساسين و افلوكساسين از سال 2021 تا 2024 به طور قابل توجهي افزايش يافته است. تجزيه و تحليل مولكولي نشان داد كه ژن هاي qnrA و qnrC در همه ايزوله ها كاملاً وجود ندارند. ژن qnrB حضور حداقلي (0.99٪) داشت كه تنها در يك ايزوله قديمي يافت شد. در مقابل، ژن aac(6′)-Ib-cr روند صعودي نگران‌كننده اي را نشان داد، به طوري كه شيوع آن از 8.51٪ در جدايه هاي قديمي به 24.07٪ در جدايه‌هاي جديد بيش از دو برابر افزايش يافت.
نتيجه‌گيري: شيوع بالاي مقاومت كينولوني در بين جدايه هاي سودوموناس آئروژينوزا در درجه اول ناشي از افزايش انتشار ژن aac(6′)-Ib-cr است. اين يافته نقش حياتي مقاومت با واسطه پلاسميد را در گسترش سريع مقاومت ضد ميكروبي در اين منطقه برجسته مي‌كند.نتايج ما بر نياز فوري به نظارت مستمر و اجراي برنامه هاي قوي نظارت بر ضدميكروبي براي مبارزه با تهديد فزاينده مقاومت و هدايت استراتژي هاي درماني باليني مؤثر تأكيد مي‌كند.
كلمات كليدي: سودوموناس آئروژينوزا، مقاومت كينولوني، مقاومت آنتي بيوتيكي، PMQR، نظارت ضد ميكروبي
شماره ركورد
236609
شهر محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
گرايش رشته تحصيلي
ميكروب شناسي
دانشكده
پزشكي
دانشگاه
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
استاد راهنما
منصور صديقي، خليل عزيزيان