بررسي تشكيل بيوفيلم، مقاومت به مواد ضد ميكروبي و خويشاوندي در استافيلوكوك هاي كوآگولاز منفي جدا شده از محيط بيمارستان هاي آموزشي سنندج و كلينيك دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي كردستان

زمينه و هدف: استافيلوكوك‌ هاي كواگولاز منفي به ‌عنوان پاتوژن‌ هاي فرصت ‌طلب، نقش مهمي در عفونت‌ هاي بيمارستاني دارند. مقاومت آنتي ‌بيوتيكي و تشكيل بيوفيلم، درمان اين عفونت‌ ها را پيچيده كرده است. اين مطالعه با هدف بررسي الگوي مقاومت آنتي بيوتيكي، تشكيل بيوفيلم و تيپ ‌بندي ژنتيكي استافيلوكوك‌هاي كواگولاز منفي جدا شده از محيط بيمارستان هاي بعثت و كوثر و همچنين كلينيك دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي كردستان انجام شد. مواد و روش ها: پس از نمونه گيري از محيط و كشت آنها، 84 ايزوله به عنوان استافيلوكوك كواگولاز منفي شناسايي شد. تعيين حساسيت ايزوله ها به آنتي بيوتيك ها به روش ديسك ديفيوژن انجام شد. DNA باكتري به روش ذوب – انجماد استخراج گرديد. سپس با استفاده از تكنيك PCR، حضور ژن mecA، تيپ هاي SCCmec، ژن هاي vanA و vanB، ژن sesC، ژن هاي سيستم agr و ژن هاي دخيل در تشكيل بيوفيلم بررسي شد. سنجش فنوتيپي بيوفيلم به روش پليت ميكروتيتر انجام شد. براي تيپ بندي ژنتيكي ايزوله ها از تكنيك ERIC-PCR استفاده گرديد. ارزش P كمتر مساوي 0.05 به عنوان سطح معناداري در نظر گرفته شد. يافته ها: از بين 84 ايزوله ي مورد مطالعه، ژن mecA در 76/79 %، SCCmec تيپ Ⅰ در 49/1 %، SCCmec تيپ Ⅱ در 95/8 %، SCCmec تيپ Ⅲ در43/13 %، SCCmec تيپ Ⅳ در97/5 % و SCCmec تيپ Ⅴ در22/55 % از ايزوله ها مشاهده گرديد. 57/3 % ايزوله ها داراي ژن vanA بودند. ژن vanB در هيچكدام از ايزوله ها مشاهده نشد. براساس نتايج آنتي بيوگرام، بيشترين ميزان مقاومت مربوط به آنتي بيوتيك هاي سفوكسيتين (57/78 %) و اريترومايسين (38/77 %) و كمترين ميزان مقاومت مربوط به آنتي بيوتيك هاي سيپروفلوكساسين (05/19 %) و جنتامايسين (95/5 %) بود. همچنين همه ي ايزوله ها به لينزوليد حساس بودند. ژن sesC در 86/17 % از ايزوله ها مشاهده گرديد. ژن هاي agrA و agrB هركدام در 38/2 % از ايزوله ها مشاهده شد. ژن agrC در هيچ ايزوله اي مشاهده نگرديد. ژن icaA در38/2 %، ژن icaB در 71/10 %، ژن icaC در 71/10 %، ژن icaD در 38/2 %، ژن aap در52/9 % و ژن bhp در 19/1 % از ايزوله ها مشاهده گرديد. بر اساس نتايج سنجش فنوتيپي بيوفيلم با استفاده از پليت ميكروتيتر، از ميان 84 ايزوله ،81/73 % بيوفيلم ضعيف، 43/21 % بيوفيلم حد واسط و57/3 % بيوفيلم قوي تشكيل دادند و 19/1 % از ايزوله ها بيوفيلم تشكيل نداد. نتايج حاصل از تكنيك ERIC-PCR، نامشخص بود. ارتباط بين ژن هاي دخيل در تشكيل بيوفيلم و مقاومت باكتري ها به آنتي بيوتيك هاي مختلف معنادار نبود (P‎>0.05). نتيجه گيري: نتايج ما نشان داد كه ايزوله ‌هاي استافيلوكوك كواگولاز منفي، مقاومت بالايي نسبت به انواع آنتي بيوتيك ها از خود نشان دادند؛ در مقابل، ژن‌ هاي بيماري ‌زاي مرتبط با تشكيل بيوفيلم در ميان اين ايزوله ‌ها از شيوع نسبتاً كمي برخوردار بودند. استافيلوكوك هاي كواگولاز منفي محيطي ، علي رغم ماهيت كم‌ تهاجمي‌ترشان نسبت به ساير استافيلوكوك ‌ها، همچنان تهديدي جدي در زمينه ي مقاومت آنتي ‌بيوتيكي هستند و نيازمند توجه علمي و باليني گسترده ‌تري مي‌باشند. كلمات كليدي: استافيلوكوك‌هاي كواگولاز منفي؛ مقاومت آنتي بيوتيكي؛ بيوفيلم؛ PCR؛ SCCmec

236891

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

ميكروب شناسي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

صفورا درخشان