• عنوان

    مقايسه اثر امپاگليفلوزين و سيتاگليپين به همراه متفورمين بر روي سطح سرمي فتوئين A و مقاومت به انسولين در افراد داري ديابت نوع 2

  • نويسنده اصلي

    زهير نايف علي، نايف

  • محل تحصيل
    دانشگاه علوم پزشكي كردستان
  • رشته تحصيلي
    بيوشيمي باليني
  • چكيده
    زمينه و هدف: ديابت نوع 2 (T2DM) يك بحران سلامت جهاني است كه با مقاومت به انسولين و هايپرگليسمي مشخص مي‌شود. فتوئين-A ، يك هپاتوكين دخيل در اختلال سيگنالينگ انسولين، به عنوان يك ماركر زيستي اختلال عملكرد متابوليك شناخته شده است. اگرچه امپاگليفلوزين (مهاركننده SGLT2) و سيتاگليپتين (مهاركننده DPP-4) مكمل‌هاي مؤثري براي متفورمين هستند، اما اثرات آنها بر فتوئين-A و پارامترهاي متابوليك همچنان مورد مطالعه قرار نگرفته است.هدف از اين مطالعه كارآزمايي باليني تأثير امپاگليفلوزين را در مقابل سيتاگليپتين، به عنوان افزودني به متفورمين، بر سطح سرمي فتوئين-A، مقاومت به انسولين و پروفايل‌هاي متابوليك در بيماران مبتلا به ديابت نوع 2 است. مواد و روش‌ها: اين مطالعه برروي 100 بيمار مبتلا به ديابت نوع 2 (T2DM) را كه كنترل قند خونشان با مونوتراپي متفورمين نامطلوب بود، انجام شد. شركت‌كنندگان درمان اوليه با متفورمين را ادامه دادند و در عين حال سيتاگليپتين (100 ميلي‌گرم در روز) و امپاگليفلوزين (10 ميلي‌گرم در روز) را به عنوان درمان كمكي براي يك دوره مداخله 12 هفته‌اي دريافت كردند. سطح سرمي فتوئين-A، HbA1c، قند خون ناشتا (FBG)، پروفايل ليپيدي، مقاومت به انسولين (HOMA-IR)، اينترلوكين-6 (IL-6) و شاخص‌هاي تن‌ سنجي در ابتدا و 12 هفته ارزيابي شدند. نتايج: هر دو گروه كنترل قند خون قابل مقايسه‌اي (HbA1c و FBG) داشتند. امپاگليفلوزين كاهش بيشتري در فتوئين-A سرم، BMI، وزن، تري گليسيريد و 6-IL، در كنار افزايش HDL-C نشان داد. مقاومت به انسولين در گروه امپاگليفلوزين بيشتر بهبود يافت، اگرچه تفاوت‌هاي بين گروهي معني‌دار نبود. عوارض جانبي بين گروه‌ها خفيف و قابل مقايسه بود. نتيجه‌گيري: امپاگليفلوزين، به عنوان داروي كمكي متفورمين، به طور قابل توجهي سطح سرمي فتوئين-A را كاهش مي‌دهد و پارامترهاي متابوليك را فراتر از كنترل قند خون بهبود مي‌بخشد، احتمالاً از طريق كاهش وزن، اثرات ضد التهابي و تعديل چربي. اين يافته ‌ها مزاياي پليوتروپيك امپاگليفلوزين را در مقابله با مقاومت به انسولين ناشي از هپاتوكين برجسته مي‌كند و آن را به عنوان يك درمان خط دوم ترجيحي براي ديابت نوع 2 با بيماري ‌هاي همراه متابوليك قرار مي‌دهد. مطالعات بيشتر براي بررسي پيامد هاي قلبي عروقي و كبدي دراز مدت ضروري است. كلمات كليدي: امپاگليفوزين ؛ سيتاگليپتين؛ متفورمين ؛ فتوئين-A ؛ مقاومت به انسولين ؛ پارامترهاي متابوليك
  • شماره ركورد
    236947
  • شهر محل تحصيل
    دانشگاه علوم پزشكي كردستان
  • گرايش رشته تحصيلي
    بيوشيمي
  • دانشكده
    پزشكي
  • دانشگاه
    دانشگاه علوم پزشكي كردستان
  • استاد راهنما
    محمد سعيد هخامنشي، هيرش مريدي