بررسي اثر التهاب ناشي از تجويز ليپوپلي ساكاريد (LPS) به رت هاي باردار بر ميزان بروز سندروم تخمدان پلي كيستيك (PCOS) القا شده با استراديول والرات در نسل اول

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

فيزيولوژي پزشكي

مقدمه: سندروم تخمدان پلي كيستيك (PCOS ) يكي از شايع ترين اختلالات اندوكرايني، متابوليكي و هتروژن است. زناني كه در سنين باروري 18 تا 58 سال هستند را تحت تاثير قرار مي دهد. بر اين اساس PCOS را به‌ عنوان اصليترين علت ناباروري زنان در جهان در نظر ميگيرند. همچنين مطالعات اخير شيوع اين سندروم را در جهان 18 درصد گزارش كرده اند. علي رغم اينكه اين سندروم شايعترين بيماري غدد توليدمثلي در زنان ميباشد با اين حال هنوز علت اصلي ايجاد اين سندروم شناخته نشده است. يكي از علل ايجاد اين سندروم التهاب خفيف و مزمن ذكر شده است. ماده ايي كه در ايجاد التهابي كه منجر به عفونت خفيف و سيستميك در مادران باردار ميشود ميتوان به ماده¬اي تحت عنوان LPS اشاره كرد. LPS يك توكسين باكتريايي و جزئي از ساختار اصلي ديواره باكتريهاي گرم منفي ميباشد. هدف از اين مطالعه بررسي اثر التهاب ناشي از ليپوپلي ساكاريد به رت هاي باردار بر ميزان بروز سندروم تخمدان پلي كيستيك القا شده با استراديول والرات در نسل اول است. مواد و روش ها: در اين مطالعه از نوع تجربي_مداخله ايي بوده و جامعه مورد مطالعه تعداد 14 رت ماده بالغ سالم در محدوده وزني 175 -200 گرم انتخاب شدند. بعد از بارداري بصورت تصادفي به دو گروه تقسيم بندي شدند. شامل: گروه كنترل: شامل 7 رت ماده بالغ سالم باردار تحت هيچ گونه مداخلهاي قرار داده نشدند. فقط دريافت سالين در روزهاي 14، 16 و 18 بارداري كه به صورت درون صفاقي صورت گرفت. همچنين در گروه مداخله با LPS: شامل 7 رت ماده بالغ سالم باردار كه مداخله 50 ميكروگرم ليپوپلي ساكاريد (LPS) در روزهاي 14، 16 و 18 بارداري به صورت درون صفاقي صورت گرفت. بعد از زايمان، رت هاي ماده متولد شده در هردو گروه (كنترل و مداخله با LPS ) به دو زيرگروه 5 تايي تقسيم شدند: زيرگروه اول در هر دو گروه اوليه: شامل 5 سر رت هاي ماده متولد شده كه در چهار ماهگي از نظر فاكتورهاي بافتشناسي تخمداني (تعداد فوليكول پره آنترال، فوليكول آنترال، جسم زرد و فوليكول كيستيك) و اندازهگيري هورمونهاي استروئيدي (پروژسترون، استراديول و تستوسترون) و همچنين جهت بررسي ميزان بيان ژن هاي mRNA IL-6, IL-1β ,TNF-α مورد ارزيابي قرار گرفت. در زيرگروه دوم در هر دو گروه اوليه: شامل 5 سر رت هاي ماده متولد شده ابتدا در دو ماهگي القا PCOS صورت گرفت و در نهايت در چهار ماهگي از نظر فاكتورهاي بافت شناسي تخمداني (تعداد فوليكول پره آنترال، فوليكول آنترال، جسم زرد و فوليكول كيستيك) و اندازهگيري سطح هورمونهاي استروئيدي (پروژسترون، استراديول و تستوسترون) و همچنين جهت بررسي ميزان بيان ژن هاي mRNA IL-6, IL-1β ,TNF-α مورد بررسي قرار گرفت. يافته ها: نتايج بررسي ها نشان داد كه تجويز ماده ليپو پلي ساكاريد به رت هاي باردار و همچنين تزريق استراديول والرات در دوران بلوغ به رت هاي ماده نسل اول موجب گرديد تا در ارزيابي هاي رت هاي ماده نسل اول در فاكتورهاي بافت شناسي تخمدان ها كاهش معناداري در تعداد فوليكول هاي آنترال، فوليكول هاي پري آنترال و جسم زرد در حالي كه تعداد فوليكول هاي كيستيك افزايش معناداري نسبت به گروه CON/CON را مشاهده كرديم. و در ارزيابي هورمون هاي جنسي ماده هاي نسل اول افزايش معناداري در هورمون تستوسترون در گروه CON/EV نسبت به ديگر گروه هاي مورد مداخله را شاهد بوديم. در حاليكه در هورمونهاي استراديول و پروژسترون تغييرات معناداري مشاهده نشد. به علاوه در گروه LPS/EV افزايش معناداري از ژن هاي التهاب زا نسبت به ديگر گروه ها را شاهد بوديم. نتيجه گيري: نتايج اين مطالعه نشان داد كه التهاب ناشي از ليپو پلي ساكاريد در دوران بارداري مادر با ايجاد التهاب خفيف و مزمن زمينه ساز ايجاد بيماري سندروم تخمدان پلي كيستيك در فرزندان در سنين باروري گرديد. كه با كاهش كيفيت تخمك ها موجب كاهش باروري در حيوانات گرديد. كليدواژه: رت باردار؛ التهاب مزمن؛ پيش از تولد؛ PCOS؛ LPS

236969

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

فيزيولوژي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

احسان متقي، محمد ابراهيم رضواني