عنوان
بررسي آمادگي پرستاران در مديريت خشونت شريك صميمي در بخش‌هاي اورژانس بيمارستانهاي شهر كركوك عراق در سال 2025
نويسنده اصلي
محمد نصرالدين، نيان
محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
رشته تحصيلي
پرستاري اورژانس
چكيده
خشونت شريك صميمي يك مسئله مهم بهداشتي است كه مي‌تواند منجر به مرگ و مير و عوارض در قربانيان شود. آمادگي پرستاران بخش اورژانس بعنوان خط مقدم ارائه خدمات بهداشتي منجر به كاهش رنج جسمي و رواني و ارتقاء كيفيت زندگي قربانيان مي¬شود. مطالعه¬ي حاضر با هدف تعيين آمادگي پرستاران در مديريت خشونت شريك صميمي در بخش¬هاي اورژانس بيمارستانهاي شهر كركوك عراق در سال 2025 انجام شد.
روش پژوهش: اين مطالعه به روش مقطعي بر روي 250 نفر از پرستاران شاغل در بخش¬هاي اورژانس بيمارستان¬هاي شهر كركوك عراق انجام شد. جامعه‌ي اين مطالعه شامل تمام پرستاران شاغل در بخش¬هاي اورژانس بيمارستان¬هاي آموزشي كركوك، آزادي و زنان و كودكان شهر كركوك عراق بود. نمونه¬ها به روش تمام¬شماري براساس معيارهاي ورود انتخاب شدند. معيارهاي ورود به مطالعه شامل حداقل 6 ماه سابقه كار، توانايي صحبت و درك زبان عربي، تمايل به شركت در مطالعه و داشتن تجربه مراقبت از قرباني خشونت شريك صميمي بود. تكميل ناقص پرسشنامه، معيار خروج از مطالعه بود. ابزار جمع آوري اطلاعات در اين مطالعه فرم ثبت مشخصات دموگرافيك و پرسشنامه استاندارد آمادگي مديريت خشونت شريك صميمي بود كه پس از ترجمه، پايايي آن با آلفاي كرونباخ 92/0 تاييد شد. روش جمع آوري اطلاعات به صورت خودگزارش دهي بود. داده¬ها با استفاده از نرم افزار STATA نسخه 17 تحليل شدند. از آزمون¬هاي آماري توصيفي، شاپيروويلك، همبستگي اسپيرمن، ويلكاكسون و كروسكال واليس براي تحليل داده¬ها استفاده شد. سطح معني¬داري در تمام آزمون¬ها كمتر از 05/0 در نظر گرفته شد.
يافته¬ها: ميانگين سن پرستاران شركت كننده در مطالعه برابر با 27/7 ± 25/30 سال بود. 78 درصد پرستاران در خصوص مديريت خشونت شريك صميمي آموزشي دريافت نكرده بودند. ميانگين نمره آمادگي ادراك‌شده پرستاران براي مديريت خشونت شريك صميمي90/8±88/33 (دامنه نمرات 9 تا 63 ) بود. نتايج آزمون ضريب همبستگي اسپيرمن، نشان داد دانش پرستاران با آمادگي ادراك¬شده ( 536/0= r)، نگرش (300/0=r) و عملكرد (188/0 =r) آنها در خصوص مديريت شريك صميمي داراي همبستگي مثبت معني دار است. همچنين نگرش پرستاران با آمادگي ادراك شده (208/0= r) و عملكرد (411/0= r) داراي همبستگي مثبت معني¬دار بود. آمادگي پرستاران با عملكرد آنها داراي همبستگي مثبت معنادار ( 208/0= r) بود.
بر اساس نتايج رگرسيون خطي چندگانه، دريافت آموزش (353/0 =B) وسطح تحصيلات (كارشناسي ارشد) (707/0 =B ) پيش‌بيني‌كننده‌هاي مثبت و معنادار براي «آمادگي ادراك‌شده» پرستاران بودند. همچنين با افزايش سابقه كاري (021/0 =B ) ، «نگرش» پرستاران نسبت به مديريت خشونت شريك صميمي به‌طور معناداري بهبود يافت.
نتيجه¬گيري: نتايج اين مطالعه نشان داد كه بين دانش، نگرش، عملكرد و آمادگي ادراك‌شده پرستاران در مديريت خشونت شريك صميمي همبستگي مثبت و معناداري وجود دارد؛ به اين معنا كه ارتقاي سطح دانش و نگرش مي‌تواند منجر به بهبود عملكرد و آمادگي اداك شده پرستاران شود. با اين حال، درصد بالايي از پرستاران تاكنون هيچ‌گونه آموزش تخصصي در اين زمينه دريافت نكرده‌اند. نتايج نشان داد كه آموزش و سطح تحصيلات دو عامل كليدي و پيش‌بيني‌كننده براي افزايش آمادگي ادراك شده و دانش پرستاران هستند. همچنين، اگرچه تجربه كاري بيشتر با نگرش مثبت‌تر پرستاران همراه است، اما متغيرهاي دموگرافيك به تنهايي نمي‌توانند عملكرد پرستاران را پيش‌بيني كنند. اين يافته بيانگر آن است كه براي بهبود عملكرد باليني، صرفاً تكيه بر تجربه يا ويژگي‌هاي فردي كافي نيست و نياز به برگزاري دوره‌هاي آموزشي مدون، تدوين پروتكل‌هاي اجرايي شفاف در بخش‌هاي اورژانس و حمايت سازماني براي مداخله موثر در موارد خشونت شريك صميمي وجود دارد.
كليد واژه¬ها:
دانش، نگرش، عملكرد، آمادگي، خشونت شريك صميمي، پرستاران
شماره ركورد
237183
شهر محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
گرايش رشته تحصيلي
پرستاري
دانشكده
پرستاري مامايي
دانشگاه
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
استاد راهنما
پروين محمودي