بررسي اثر بخشي shock wave therapy در بيماري پلاك پيروني

مقدمه: بيماري پيروني يك بيماري اكتسابي بافت همبند آلت تناسلي است كه 0.5 تا 20.3 درصد از جمعيت مردان را تحت تأثير قرار مي‌دهد و با پلاك‌هاي فيبروتيك در تونيكا آلبوژينه مشخص مي‌شود. اين بيماري مي‌تواند منجر به انحنا/انحراف آلت تناسلي، نعوظ دردناك و اختلال عملكرد جنسي شود. روش‌هاي درماني متعددي پيشنهاد شده است، و مطالعات دهه گذشته به بررسي اثربخشي بالقوه درمان با امواج شوك خارج از بدن (ESWT) در مديريت پيروني پرداخته‌اند. هدف از انجام اين مطالعه بررسي اثر بخشي shock wave therapy در بيماري پلاك پيروني بوده است. روش كار: اين مطالعه مداخله اي بر روي 25 نفر از مردان داراي بيماري پلاك پيروني مراجعه كننده به بيمارستان كوثر سنندج انجام شد. در اين مطالعه بيماران قبل از shock wave therapy درمان طبي انجام شده كه به اين درمان پاسخ نداده و كه واجد شرايط بوده و به كلينيك و بيمارستان كوثر سنندج مراجعه كرده وارد مطالعه شدند. قبل از شروع درمان، جزئيات درمان طبي قبلي و كيفيت نعوظ، وجود يا عدم وجود درد در هنگام نعوظ و مقاربت و مدت زمان بيماري ثبت گرديد. شدت درد براساس اظهارات بيمار و مقايس ظاهري VAS درجه بندي گرديد كه در آن اعداد 0 و 1 به منزله عدم درد، 4 و 5 به منزله عدم بهبود درد و 2 و 3 به منزله اين بوده است كه درد بهبود يافته ولي كاملاً از بين نرفته است. ميزان انحنا آلت با استفاده از گونيوسكوپ قبل و بعد از درمان اندازه گيري شد. همچنين اندازه پلاك با استفاده از سونوگرافي بررسي و ثبت شد. هر بيمار 6 جلسه درمان، يك جلسه در هفته به مدت شش هفته، داشت. انحناي آلت تناسلي پس از القاي نعوظ توسط گونيومتر و طول آلت تناسلي در حين نعوظ اندازه‌گيري شد. اندازه پلاك با استفاده از سونوگرافي با خط‌كش بر حسب سانتي‌متر مربع اندازه‌گيري شد. عملكرد جنسي با استفاده از شاخص بين‌المللي عملكرد نعوظ (IIEF-15) ارزيابي شد. براي تجزيه و تحليل داده ها، با توجه به كيفي بودن متغير وابسته از آزمون هاي تي،كاي اسكوئر و رگرسيون لجستيك استفاده شد. براي تمام آزمون ها سطح معناداري برابر 0.05 در نظر گرفته شد. يافته ها: نتايج نشان مي دهد كه ميانگين سن بيماران 54.44 سال بوده و بيشترين فراواني بيماري زمينه اي مربوط به ديابت با 9 نفر (%36) و بعد از آن 3 نفر (%12) فشارخون بوده است. قبل از مداخله مطالعه 17 نفر (%68) از بيماران پيشرفت بيماري بصورت آهسته ، 16 نفر (%64) از بيماران با انحراف و سفتي و درد، 20 نفر (%80) از بيماران درد حين مقاربت، 15 نفر (%60) از بيماران كيفيت نعوظ متوسط، ، 19 نفر (%76) از بيماران اختلال در عملكرد جنسي متوسط و 16 نفر (%76) از بيماران شدت علائم متوسط داشته اند. بعد از مداخله 16 نفر (%64) پيشرفت بيماري بصورت آهسته، 15 نفر (%60) از بيماران فقط انحراف داشته، 5 نفر (%20) از بيماران درد حين مقاربت، 20 نفر (%80) از بيماران كيفيت نعوظ خوب، 20 نفر (%80) از بيماران اختلال در عملكرد جنسي خفيف و 20 نفر (%80) از بيماران شدت علائم خفيف داشته اند. قبل از مداخله ميانگين مدت علائم در بيماران، ميانگين مدت پيگيري ، ميانگين اندازه پلاك و ميانگين ميزان انحنا آلت در بيماران به ترتيب 2.28 سال ، 7.96 ماه (تقريبا 8 ماه)، 7.36 ميلي و 17.60 درجه بوده و بعد از مداخله اين ميانگين ها به ترتيب 2.19 سال، 7.56 ماه، 4.60 ميلي و 14.20 درجه بوده است. نتايج تحليلي نشان داد بين پيشرفت بيماري ، علائم بيماري، ميزان درد حين مقاربت، كيفيت نعوظ ، اختلال در عملكرد جنسي، شدت علائم ، ميانگين اندازه پلاك و ميانگين ميزان انحنا آلت در بيماران تفاوت معني دار آماري وجود داشته است. (0.0001 P<‎). نتيجه‌گيري: به نظر مي‌رسد اثر بخشي shock wave therapy در بيماري پيروني حداقل در مقايسه با سير طبيعي بيماري، در مورد درد آلت تناسلي و عملكرد جنسي مؤثر باشد. با استنباط از اين داده‌ها، تأثير آن بر اندازه پلاك و انحناي آن نيز مورد تاييد است. با اين حال، براي ارزيابي اثر واقعي اثر بخشي shock wave يك مطالعه كنترل‌شده ، يك‌سويه كور، چندمركزي با مستندات دقيق و مفصل علائم بيماري قبل از مداخله و نتايج مورد نياز است. واژگان كليدي: درمان با امواج شوك ، بيماري پلاك پيروني ، عملكرد جنسي ، اختلال نعوظ

237382

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

اورولوژِي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

حشمت الله صوفي مجيدپور