• عنوان

    ارزيابي ردپاي آب در شركت‌هاي ريخته‌گري مطالعه موردي: شهرستان تيران و كرون

  • نويسنده اصلي

    اكبري، نرگس

  • محل تحصيل
    اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان
  • رشته تحصيلي
    علوم و مهندسي محيط زيست
  • مقطع تحصيلي
    كارشناسي ارشد
  • چكيده
    با توجه به تشديد بحران كمبود آب در مناطق خشك و نيمه‌خشك ايران و افزايش فشار بر منابع آب سطحي و زيرزميني، بررسي و مديريت مصرف آب در صنايع‌آب‌بر از اهميت ويژه اي برخوردار است. صنعت ريخته گري به دليل ماهيت فرايند‌هاي توليدي خود، از جمله ذوب فلزات، خنك سازي تجهيزات و قالب‌ها، شست و شوي قطعات، توليد انرژي و مديريت پساب‌هاي صنعتي، يكي از صنايع با مصرف زياد آب به شمار مي‌رود. از اين رو ارزيابي ردپاي آب به عنوان شاخصي جامع براي سنجش مصرف مستقيم و غيرمستقيم آب، مي‌تواند نقش موثري در شناسايي نقاط بحراني مصرف و كاهش اثرات محيط زيستي اين صنعت ايفا كند. هدف اصلي اين پژوهش، ارزيابي ردپاي آب در تعدادي از شركت‌هاي ريخته‌گري شهرستان تيران و كرون با تمركز بر توليد فولاد‌هاي آلياژي و چدن است. اين مطالعه به صورت موردي و با بهره‌گيري از روش‌هاي ميداني و كتابخانه‌اي انجام شده است. داده‌هاي مربوط به مصرف آب، انرژي، مواد اوليه، فعاليت‌هاي جانبي و توليد پساب از طريق بازديد‌هاي ميداني، مصاحبه با كارشناسان و مسئولان واحد‌ها و بررسي اسناد و گزارش‌هاي مصرف جمع‌آوري شد. ردپاي آب مستقيم و غيرمستقيم بر اساس چارچوب ردپاي آب و مطابق با استاندارد‌هاي بين المللي انجام گرفت. نتايج حاصل از اين پژوهش نشان داد كه ميانگين ردپاي آب كلي در واحد‌هاي مورد بررسي، 53/5 متر مكعب بر تن است. ردپاي آب غير مستقيم، نيز سهمي از ردپاي كل آب را به خود اختصاص مي‌دهد كه اين امر عمدتا ناشي از آبياري فضاي سبز، فرايند‌هاي شست و شو، شرب، آبدارخانه، مصرف انرژي الكتريكي، توليد مواد اوليه و حمل و نقل است. در ميان آن‌ها فرايند‌هاي شست و شو، شرب و آبدارخانه بيشترين سهم را داشتند. در اين پژوهش، ردپاي آب مستقيم سهم بيشتري نسبت به ردپاي آب غيرمستقيم داشت. اين تفاوت ناشي از عدم محاسبه ردپاي آب خاكستري (به دليل عدم اتصال به شبكه فاضلاب) و صرف‌نظر از ردپاي آب غذا و بسته‌بندي بود. با احتساب اين بخش‌ها، انتظار مي‌رود ردپاي آب غيرمستقيم به‌طور قابل‌توجهي افزايش يابد و سهم آن در ردپاي كل آب بيشتر شود. ‌اين پژوهش ضرورت توجه به مديريت پايدار آب در صنعت ريخته‌گري را مورد تاكيد قرار داده و راهكارهايي نظير قانون‌گذاري، تشويق و تنبيه‌ براي صرفه‌جويي در مصرف آب استفاده از سيستم‌هاي بازيافت آب و اصلاح فرآيندهاي توليد را براي كاهش ردپاي آب پيشنهاد مي‌كند. اجراي اين راهكارها مي‌تواند به بهبود بهره‌وري آب و كاهش فشار بر منابع آبي منطقه منجر شود.
  • شماره ركورد
    238348
  • گرايش رشته تحصيلي
    آلودگي‌هاي محيط‌زيست
  • دانشكده
    مهندسي منابع طبيعي
  • دانشگاه
    دانشگاه صنعتي اصفهان