ناگويي هيجاني در افراد با ملال جنسيتي: يك مطالعه تجربه زيسته

روانشناسي عمومي

9/30/2025 12:00:00 AM

ناگويي هيجاني يا الكسي‌تايميا به دشواري در شناسايي، بيان و پردازش هيجانات گفته مي‌شود، وضعيتي كه مي‌تواند پيامدهاي رواني و اجتماعي گسترده‌اي براي افراد داشته باشد. در اين ميان، افراد مبتلا به ملال جنسيتي كه با ناهماهنگي ميان جنسيت زيستي و هويت جنسيتي خود مواجه‌اند، ممكن است به دليل فشارهاي اجتماعي، تبعيض، و تجربه‌هاي مكرر طرد يا انگ، بيشتر در معرض مشكلات تنظيم هيجاني قرار گيرند. اين پايان‌نامه با رويكرد كيفي و روش پديدارشناسي، مي‌كوشد تجربه‌ي زيسته‌ي اين افراد از ناگويي هيجاني را واكاوي كرده و ابعاد پنهان آن را از زبان خودشان روشن سازد. درك عميق‌تر از اين تجربه‌ها مي‌تواند به طراحي مداخلات روان‌شناختي مؤثرتر براي حمايت از سلامت روان افراد با ملال جنسيتي كمك كند.پژوهش حاضر به روش پديدارشناختي يك مطالعه تجربه زيسته است كه پديده ناگويي هيجاني را در افراد ملال جنسيتي مورد كاوش قرار داده است. جامعه آماري اين تحقيق شامل كليه افراد داراي ملال جنسيتي اعم از زن يا مرد ساكن در استان‌هاي تهران و اصفهان در سال 1402 تا 1403 بوده است. در اين پژوهش با 16 نفر از افراد اين جامعه كه به صورت هدفمند انتخاب شده بودند مصاحبه نيمه ساختار يافته به صورت حضوري، تلفني و آنلاين صورت گرفته است. داده‌هاي بدست آمده به روش هفت مرحله‌اي ‌كلايزي مورد تجزيه وتحليل قرار گرفته است و درمجموع يافته¬هاي پژوهش نشان داد كه تجربه ناگويي هيجاني در افراد داراي ملال جنسيتي، پديده‌اي عميقاً پيچيده و ريشه‌دار است كه در تقاطع تعارض هويت دروني و فشارهاي اجتماعي طردكننده شكل مي‌گيرد. يافته‌ها بيانگر آن است كه ناگويي هيجاني در اين گروه تنها يك نقص مهارتي فردي نيست، بلكه پاسخ انطباقي ناخودآگاه و راهبرد بقايي در برابر محيطي ناامن است كه ابراز هيجان را تهديدآميز مي‌سازد. بنابراين، هرگونه مداخله مؤثر بايد فراتر از آموزش مهارت‌هاي فردي، به بازسازي محيط امن و كاهش سيستماتيك انگ اجتماعي بپردازد تا چرخه معيوب سكوت هيجاني شكسته شود.

238552

دانشگاه اردكان

آريانپور حميدرضا Aryanpour Hamidreza