مقايسه تغييرات فشار داخل شكمي در وضعيت صفر، 15 و 30 درجه سر تخت در بيماران بستري بخش هاي مراقبت ويژه مراكز آموزشي درماني شهر رشت در سال 1390

رشت

پرستاري

مقدمه: افزايش فشار داخل شكمي(IAP) به عنوان عامل خطر مستقل مرگ ومير در بين بيماران بخش هاي مراقبت ويژه شناخته شده است و شيوع هيپرتانسيون داخل شكمي (IAH ) تا 58درصد نيز گزارش مي گردد. تأثير تغيير در وضعيت بدن (بالا بردن سر تخت ) بر روي صحت اندازه گيري IAP ، به منظور كاهش خطر پنوموني وابسته به ونتيلاتور هنوز به طور كامل شناخته نشده است. هدف: اين پژوهش به منظورمقايسه تغييرات IAP در وضعيت صفر ، 15 و30 درجه سر تخت در بيماران بستري در بخش هاي مراقبت ويژه انجام شده است. مواد وروش: در اين مطالعه نيمه تجربي اندازه گيري IAP به روشkorn هر 8 ساعت به مدت 24 ساعت در سه وضعيت صفر ، 15 و 30 درجه سر تخت بر روي 76 بيمارتحت تهويه مكانيكي بالاي 18 سال بستري در بخش مراقبت ويژه كه معرض خطر IAH قرار داشتند ، انجام شد.سپس ميانگين IAP در 24 ساعت و محدوده توافق و ميزان خطاي با استفاده از آزمون بلند وآلتمن بر اساس محدوده ذكر شده انجمن جهاني سندرم كمپارتمان شكمي ( 4- تا 4+ و 1 ميلي متر جيوه ) مقايسه گرديد. نتايج : يافته¬ها نشان داد كه با افزايش زاويه سر تخت IAP از نظر آماري افزايش پيدا مي كند.(0001/0>P) آزمون بلند و آلتمن ميزان خطا و محدوده توافق را بين زواياي 15- 0 ] 13/1 و 76/2- تا 94/4 [ و بين زواياي 30-0 ] 66/2 و 66/1- تا 89/6[ نشان داد. نتيجه گيري : بالا بردن سر تخت منجر به افزايش معني دار در اندازه گيري IAPمي گردد و تا زماني كه با انجام پژوهش هاي بيشتر دلايل و صحت اندازه گيري IAP در وضعيت هاي غير از صفر مشخص نشده باشد، توصيه مي گردد در صورت تحمل بيمار اندازه گيريIAP در وضعيت صفر درجه انجام شود ودر غير اين صورت به اين تفاوت توجه شود. كليد واژه: افزايش فشار خون درون شكمي ، بخش مراقبت ويژه ، بيماران بستري

24050

پزشكي

علوم پزشكي گيلان

يگانه، محمدرضا , كاظم نژاد ليلي، احسان , اشرف، علي

خالق دوست، طاهره