بررسي تاثير استفاده از گوش بند بر كيفيت خواب بيماران بستري در بخشهاي مراقبت ويژه قلبي مركز آموزشي درماني دكتر حشمت شهر رشت در سال 1393

رشت

پرستاري ويژه

مقدمه: محروميت از خواب با افزايش فعاليت سمپاتيك و افزايش فشارخون و تعداد ضربان قلب ناشي از آن مي‌تواند با خطر ايجاد مشكلات قلبي-عروقي در ميان بيماران بستري در بخشهاي مراقبت كرونري همراه گردد. بنابراين پرستاران بايد در جستجوي يافتن روشي راحت و آسان براي ارتقاي كيفيت خواب اين بيماران باشند. از اين رو مطالعه حاضر با هدف تعيين تاثير استفاده از گوش بند بر كيفيت خواب و حيطه‌هاي آن (اختلال خواب، خواب تكميلي و اثربخش خواب) در بخش‌هاي مراقبت كرونري (CCUs) مركز آمورشي-درماني دكتر حشمت رشت انجام شده است. مواد و روش كار: اين مطالعه كارآزمايي باليني تصادفي ، از نوع متقاطع با انتخاب 96 بيمار بستري در بخشهاي CCU به روش تدريجي و گروه بندي تصادفي آنان در 2 گروه الف (48 نفر با گوش بند در شب اول و بدون آن در شب دوم) و ب ( بدون گوش بند در شب اول و با آن در شب دوم) انجام شده است. داده ها با ابزاري 2 بخشي شامل پرسشنامه پژوهشگر ساخته اطلاعات فردي- اجتماعي و مرتبط با بيماري و مقياس استاندارد وران و اشنايدر-هالپرن به روش ثبت داده هاي موجود در پرونده براي اطلاعات فردي و خودگزارش دهي براي بررسي كيفيت خواب گردآوري شدند. ميانگين بالاتر نمرات د ركل كيفيت خواب و حيطه‌هاي اختلال و خواب تكميلي و ميانگين كمتر در حيطه اثربخشي به عنوان كيفيت ضعيف تر خواب مدنظر قرار مي‌گرفت. داده ها با استفاده از روش هاي آماري توصيفي (ميانگين و انحراف معيار و فراواني) و استنباطي ( كاي زوج، آزمون مستقل و زوج تي ؛ آنوا و رگرسيون مدل عمومي تخميني) تحت نرم افزار SPSS ويرايش 21 تجزيه و تحليل شدند. يافته‌ها: نتايج نشان دادند كه اكثريت نمونه در دو گروه الف و ب را زنان ( 2/54% و 4/60 %) تشكيل مي‌داد. ميانگين و انحراف معيار سني نمونه ها 37/8 ± 81/59 سال د رگروه الف و 59/11 ± 89/61 سال در گروه ب بود. استفاده از گوش بند بطور معناداري كيفيت خواب در حيطه اختلال را در هر دو گروه الف و ب (به ترتيب 0001/0=p و 021/0=p) و حيطه خواب تكميلي درگروه الف (027/0=p) را كاهش داده بود. هيچگونه تفاوت معناداري بين ميانگين و انحراف معيار تغييرات نمره كل كبفيت خواب و حيطه هاي آن در دو شب مورد بررسي در دو گروه نبود. درنهايت آزمون رگرسيون به روش GEE، با كنترل عوامل فردي-اجتماعي و مرتبط با بيماري، نشانگر تاثير كاهنده استفاده از گوش بند بر كل كيفيت خواب (1/3=B و 0001/0=p) و حيطه هاي آن شامل اختلال (59/5=B و 021/0=p)، خواب تكميلي (33/3=B و 0001/0=p) و اثربخشي خواب (43/1=B و 027/0=p) بود. نتيجه گيري: اثرات منفي استفاده از گوش بند بر كل كيفيت خواب و حيطه‌هاي آن نياز به تحقيقات بيشتر دراين ناحيه با هدف يافتن روشي موثر بر ارتقاي كيفيت خواب بيماران CCU را برجسته مي‌سازد. واژه‌هاي كليدي: گوش بند(وسايل محافظت كننده گوش)، خواب، محروميت خواب، بخش مراقبت كرونري، بيماران بستري

27447

پرستاري و مامايي شهيد بهشتي

علوم پزشكي گيلان

خالق دوست، طاهره , كاظم نژاد ليلي، احسان

بقايي، مژگان