تاثير مدل اعتقاد بهداشتي توسعه يافته با مدل ترس بر رفتار خودمراقبتي دربيماران ديابتي نوع دو مراكز بهداشتي درماني شهري روستايي شهرستان رشت

رشت

آموزش بهداشت

مقدمه : بر اساس آمارسازمان جهاني بهداشت ، با افزايش جمعيت شيوع ديابت از 7/4 ٪ در سال 1980به 5/8 ٪ در سال 2014 تعدادكل افراد ديابتي دو برابر شده است، باتوجه به اينكه مهمترين عامل در درمان ديابت و انجام مراقبتهاي بهداشتي خود بيمار است.لذا مطالعه با هدف بررسي تاثير برنامه آموزشي براساس مدل اعتقاد بهداشتي توسعه يافته با مدل ترس بر رفتار خود مراقبتي و ميزان HbA1c در بيماران ديابتي نوع دو مراكز بهداشتي درماني شهري روستايي شهرستان رشت انجام شده است . مواد و روش ها : اين مطالعه، مداخله اي شاهد دار تصادفي است. 84 نفر از بيماران مبتلابه ديابت نوع2 تحت پوشش مراكز بهداشتي درماني شهر رشت به طور تصادفي به دو گروه مداخله (42نفر) و كنترل (42 نفر)تقسيم شدند. داده ها در دو مرحله پيش آزمون و پس آزمون از گروه هاي مداخله وشاهد جمع آوري گرديد. گروه كنترل تحت مداخله قرار نگرفتند.ولي براي گروه آزمون 6 جلسه آموزشي به روش تلفيقي شاما سخنراني ، بحث گروهي پرسش و پاسخ همراه با وسيله كمك آموزشي پمفلت ، پوستر و فيلم هاي آموزشي بر گزار شد همچنين ميزان هموگلوبين HbA1c قبل و 3 ماه بعد از مداخله اندازه گيري شد.داده ها با استفاده از نرم افزار21- spss و آزمون هاي توصيفي ، پارامتريك و ناپارامتريكي آناليز شده است. يافته ها: از نظر سن ، اكثريت بيماران ديابتي در هردو گروه سني 49-40 سال و گروه زن ، متاهل ، بي كار و بي سواد بودند. ميانگين نمره رفتار خود مراقبتي و ميزان HbA1c در گروه آزمون قبل از مداخله و سه ماه بعد از مداخله تفاوت آماري معني داري وجود داشت( 001/0=p ). در حالي كه در گروه شاهد اين اختلاف معني دار نبود. نتيجه گيري : براساس يافته هاي بدست آمده از پژوهش ، يك برنامه آموزشي دقيق بر اساس مدل اعتقاد بهداشتي با بالا بردن حساسيت و شدت درك شده در بيماران و ترس ايجاد شده ، افزايش منافع درك شده به همراه از بين بردن موانع درك شده و تقويت خود كار آمدي ،منجربه افزايش رفتارها ي خود مراقبتي در بيمارن ديابتي نوع دو مي گردد.

28345

بهداشت

علوم پزشكي گيلان

كسمايي، پريسا , اميدي، سعيد

فرمانبر، ربيع اله