بررسي مقايسه اي سبك هاي مقابله اي در بيماران مبتلا به سرطان مراجعه كننده به مركز آموزشي درماني رازي و افراد سالم شهرستان رشت در سال 95-1393

رشت

آموزش پرستاري گرايش داخلي - جراحي

مقدمه: امروزه سرطان به عنوان يكي از مهم ترين معضلات جوامع بشري شناخته شده است. بعضي شواهد حاكي از آن است كه وجود استرس و عدم استفاده از سبك هاي مقابله اي مناسب مي تواند به عنوان يك عامل خطر باشد. هدف: مقايسه ي سبك هاي مقابله اي در بيماران مبتلا به سرطان مراجعه كننده به مركز آموزشي درماني رازي و افراد سالم شهر رشت مي باشد. روش كار: اين پژوهش يك مطالعه مقطعي از نوع توصيفي – تحليلي است كه 77 بيمار سرطاني و 77 فرد سالم به صورت تدريجي با روش نمونه گيري در دسترس مورد بررسي قرار گرفتند. ابزار گردآوري اطلاعات پرسشنامه¬اي مشتمل بر دو بخش: متغير هاي فردي و باليني و پرسشنامه روش هاي مقابله اي فولكمن و لازاروس مي باشد. داده ها با استفاده از آمار توصيفي(ميانگين و انحراف معيار و فراواني) و استنباطي (مجذور k، آزمون مستقل تي، مان ويتني، رگرسيون همسان شده و غير همسان شده) مورد تجزيه و تحليل آماري قرار گرفت. نتايج: يافته ها نشان مي دهد زير مقياس هاي جستجوي حمايت اجتماعي( 047/0 = P)، مسئوليت پذيري ( 004/0 = P )، حل مسئله برنامه ريزي شده (003/0 = P)، دوري گزيني ( 012/0 = P) و متغير درآمد( 023/0 = P ) از عوامل مرتبط با شانس ابتلا به بيماري سرطان مي باشند. يافته هاي اين مطالعه نشان داد كه بيماراني كه از زيرمقياس دوري گزيني جهت مقابله با تنش هاي زندگي استفاده مي كردند 6/4 برابر نسبت به افرادي كه از اين زيرمقياس استفاده نمي كردند، شانس ابتلا به سرطان داشتند. نتيجه گيري: با توجه به نتايج اين پژوهش پرستاران مي توانند از اين نوع اطلاعات در طراحي برنامه هاي آموزشي پيشگيري و غربالگري بهره ببرند. لذا مي توان پيشنهاد نمود كه برنامه هاي آموزشي جهت استفاده از سبك هاي مسئله مدار در مقابله با استرس ها و موقعيت هاي تنش زاي زندگي در سنين مختلف تدوين گردد.

28821

پرستاري و مامايي شهيد بهشتي

علوم پزشكي گيلان

هاساواري، فريده , كاظم نژاد ليلي، احسان

خالقدوست محمدي، طاهره