بررسي ميزان مرگ و مير و عوامل پيش بيني كننده آن پس از جراحي قلب باز الكتيو در بيمارستان دكتر حشمت شهر رشت طي سال 1391 لغايت 1393

رشت

بيهوشي

چكيده مقدمه: جراحي پيوند عروق كرونرجز موثرترين روش درماني در تنگي عروق كرونر است كه باعث بهبود پيامدهاي باليني مي شود، ضرورت انجام اين عمل در مواقع لزوم براي حفظ حيات و ارتقاي كيفي وكمي زندگي بيماران، اهميت توجه ويژه به اينگونه بيماران و نيز پيامدهاي باليني پس از آن را ضروري مي¬سازد. هدف:تعيين ميزان مرگ و مير و شناسايي عوامل پرخطر از يك طرف و تلاش در جهت رفع اين عوامل ازطرف ديگر مي تواندگامي در جهت كاهش مورتاليتي در اين دسته بيماران باشد. بديهي است با بالا بردن سطح آگاهي در جامعه ونيزهمكاري گروه قلب و بيهوشي رسيدن به اين اهداف امكان پذير خواهد بود. نتايج: در اين مطالعه پرونده پزشكي 2295 بيمار به صورت گذشته¬نگر مورد بازبيني قرار گرفت. متغيرهاي سن، مقدار كراتينين خون و ابتلاء به بيماريهاي دريچه¬اي و همچنين طول مدت بستري و مدت زمان استفاده از پمپ قلبي- ريوي به عنوان عوامل پيش بيني¬كننده مورتاليتي در اعمال جراحي قلب باز مشخص شدند. (0001/0P=). نتيجه¬گيري: براساس پژوهش انجام شده ميزان مورتاليته درمركز آموزشي درماني حشمت طي سه سال درمورد عمل جراحي قلب باز الكتيو 5/1 درصد بوده كه درمقايسه با آمار جهاني (5-1%) در محدوده قابل قبول قرار دارد. نتايج اين پژوهش باعث مي¬شود تا با شناسايي موارد پرخطر از يك طرف و تلاش در جهت رفع آن عوامل از طرف ديگردر حد امكان، در جهت كاهش ميزان مرگ و مير اقدام نمود كليد واژه¬ها: باي پس عروق كرونر، بيماران، عوامل خطر، مرگ و مير

29106

پزشكي

علوم پزشكي گيلان

عطر كار روشن، زهرا Zahra Atrkar Roshan

محمد زاده جور يابي، علي