عنوان
ارزيابي درك دانشجويان رشته دندانپزشكي از محيط آموزشي دانشگاه علوم پزشكي گيلان
نويسنده اصلي
جمالي، سميرا
محل تحصيل
رشت
رشته تحصيلي
دندانپزشكي
چكيده
چكيده:
مقدمه و هدف: به دليل اهميت به سزاي رشته دندانپزشكي در تامين سلامتي افراد جامعه، توجه به بهبود و ارتقاي سطح آموزش دانشجويان اين مقطع بسيار حائز اهميت است و از آنجايي كه محيط يادگيري، اصلي¬ترين عامل تعيين¬كننده اين ميزان آموزش و يادگيري مي¬باشد، اين مطالعه با هدف ارزيابي درك دانشجويان رشته دندانپزشكي ازمحيط آموزشي دانشگاه علوم پزشكي گيلان در دو مقطع علوم¬پايه و بالين صورت گرفت.
مواد و روش¬ها: اين پژوهش توصيفي – مقطعي، در سال تحصيلي 95-96 در دانشكده دندانپزشكي علوم پزشكي گيلان انجام گرفت. بدين منظور يك نمونه 190نفري از دانشجويان به دو صورت علوم پايه و بالين انتخاب شدند. براي بررسي محيط يادگيري و آموزشي از پرسشنامه ارزيابي محيط آموزشي داندي (DREEM) شامل 50 سؤال در 5 حيطه يادگيري، اساتيد، درك دانشجو از توانايي خود، جو آموزشي و درك دانشجو از شرايط اجتماعي خود استفاده شد. داده هاي اين پژوهش با استفاده از آزمون¬هاي آمار توصيفي و آزمون Mann-Whitney در نرم¬افزار spss.ver16 تجزيه و تحليل گرديد.
يافته¬ها: يافته¬هاي پژوهش نشان داد كه ميانگين نمره كلي محيط آموزشي و يادگيري در مقطع علوم¬پايه 22±23/108 از حداكثر 200 و در مقطع بالين77/24± 03/111 بود كه به معني حد مطلوب است. در مقطع علوم¬پايه، كمترين نمره ميانگين 28/15مربوط به حيطه درك از خود اجتماعي و بيشترين نمره ميانگين 09/26 مربوط به حيطه جو آموزشي بود، در حاليكه در مقطع بالين كمترين و بيشترين نمره ميانگين به ترتيب 81/15 و 56/26 مربوط به حيطه درك از خود اجتماعي و حيطه جو آموزشي بود.
نتيجه¬گيري: نتايج اين مطالعه نشان داد كه ادراك دانشجويان در دو مقطع متفاوت علوم پايه و بالين از محيط آموزشي، در حد مطلوب است، اما توجه بيشتراعضاي هيئت علمي به كاهش استرس محيط و ايجاد فضاي مناسب آموزشي و برنامه آموزشي دانشجو-محور، جهت يادگيري بهتر دانشجويان ضروري است.
كليد واژه¬ها: محيط آموزشي، دندانپزشكي، دوره آموزشي.
شماره ركورد
29191
دانشكده
دندانپزشكي
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان
استاد راهنما
وديعتي، برديا