مقايسه شاخص هاي سونوگرافي و اوروفلومتري در تشخيص انسداد خروجي مثانه ناشي از هايپرپلازي خوش خيم پروستات

رشت

ارولوژي

مقدمه: BPH به بزرگ شدگي خوش خيم پروستات (benign prostatic enlargement, BPE) گفته مي¬شود، كه ممكن است به انسداد خروجي مثانه (bladder outlet obstruction, BOO)، و علايم سيستم ادراري تحتاني (lower urinary tract symptoms, LUTS) منجر شود.BOO كه با افزايش فشار دترسور و ميزان جريان ادراري كاهش يافته مشخص مي¬شود مي¬تواند سبب اختلال عملكرد ثانويه مثانه و سپس آسيب سيستم ادراري فوقاني شود. به اين دلايل بيماران مبتلا به BPH نه تنها از نظر LUTS بلكه از نظر BOO نيز بايد بررسي شوند. ارزيابي BOO تا به امروز مشكل بوده است، و تنها مطالعات يوروديناميك gold standard براي تشخيص آن بوده است. بررسي¬هاي اوروديناميك گران، زمان بر و براي بيمار ناراحت¬كننده است و بطور وسيعي در دسترس نمي¬باشد و براي انجام و تفسير نتايج آن به تحصيلات تخصصي نياز است. بنابراين يك نياز جدي براي گسترش روش¬هاي ديگر در بررسي BOO و غلبه بر معايب مطالعات اوروديناميك وجود دارد. به همين دليل تلاش¬هايي براي تشخيص BOO از طريق متد¬هاي غير تهاجمي انجام شده است. هدف ما در اين مطالعه بررسي ارزش يافته¬هاي سونوگرافي است. مواد و روش¬ها: مطالعه حاضر يك مطالعه ارزشي تشخيصي بود كه در آن 257 بيمار مراجعه¬كننده به درمانگاه ارولوژي بيمارستان رازي شهرستان رشت كه با شكايت LUTS ناشي از BPH تحت بررسي قرار گرفته و وارد مطالعه شدند. معيارهاي خروج از مطالعه شامل: سابقه پروستاتيت، سابقه جراحي سيستم ادراري، سابقه تروماي مجرا، سابقه اورتريت، سابقه دفع سنگ ادراري، سابقه سونداژ، داشتن PSA و DRE غيرطبيعي، داشتن معيار¬هاي جراحي BPH، مثانه نوروژنيك و مردان با وزن بالاي kg100 مي¬باشد. اطلاعات بيماران شامل سن، علايم همراه شامل علايم تحريكي و انسدادي مثانه (ديزوري، تكرر ادرار روزانه، فوريت دفع ادرار، تكرر ادرار شبانه، زور زدن جهت ادرار كردن، تخليه ناكامل مثانه، كاهش فشار و قطر ادرار، تأخير در شروع ادرار، قطع و وصل شدن ادرار (intermittency))، بي اختياري ادرار و احتباس حاد ادرار و در قالب IPSS ثبت شدند. كليه بيماران تحت بررسي سونوگرافي و اوروفلومتري قرار گرفتند. از طريق سونوگرافي ابدومينال حجم پروستات، رزيدوي ادراري، و معيار هاي تخصصي مرتبط ثبت گرديد. نتيجه: سن متوسط بيماران 9 ± 58 سال بود. متوسط حجم پروستات 07/20 ± 59/48 بود متوسط سطح PSA 03/1±81/2 بود. ما ارتباط معني داري بين ضخامت ديواره قدامي مثانه و Q max (01/0P=)، همچنين نيز يك ارتباط معني¬داري بين برآمدگي پروستات به داخل مثانه (مديان لوب) و Q max (01/0P=) يافت نموديم. در آناليز رگرسيون خطي تنها ضخامت ديواره قدامي مثانه (بتا= -44/0، 0P = ) وPVR (بتا= -128/0، 03/0 (p=قادر به پيش¬بيني Q max بودند. بحث: اگر چه ارتباط اماري ضخامت ديواره مثانه در سونوگرافي و انسداد خروجي مثانه در بالين قابل قبول است اما در تعيين محدوده مقدار ضخامت طبيعي در مطالعات متفاوت نظرهاي مختلفي بيان شده و مانند مطالعه حاضر بسياري از آنها اشاره به 5/2 تا 4 ميلي متر به عنوان يك استاندارد اشاره دارند. به نظر مي¬رسد IPP رابطه كمتر ي با يافته-هاي اروفلومتري دارد هرچند با بروز احتباس ادراري مرتبط دانسته شده است. كليد واژه¬ها: هيپرپلازي خوش خيم پروستات؛ علائم مجاري ادراري تحتاني؛ ضخامت ديواره قدامي مثانه؛ بيرون زدگي پروستات بداخل مثانه (مديان لوب)

29518

پزشكي

علوم پزشكي گيلان

مختاري، غلامرضا Gholamreza Mokhtari , كاظم نژاد ليلي، احسان Ehsan Kazamnazhad

ناصح، حميدرضا , عليزاده، احمد