بررسي شاخص هاي كيفيت مراقبت از بيماران ديابتي ساكن مناطق روستايي، بر اساس برنامه ي كشوري پيشگيري و كنترل بيماري ديابت در استان گيلان، از سال 1388 تا 1392

رشت

پزشكي

مقدمه: با توجه به روند افزايش شيوع ديابت و عوارض آن، اين مطالعه با هدف تعيين فراواني شاخص هاي كيفيت مراقبت از بيماران ديابتي ساكن مناطق روستايي، بر اساس برنامه ي كشوري پيشگيري و كنترل بيماري ديابت در استان گيلان، از سال 1388 تا 1392انجام شده است. مواد و روش ها: مطالعه حاضر يك مطالعه مقطعي است كه درجمعيت روستايي استان گيلان طي سال هاي 1388 الي 1392 انجام گرفته است. داده هاي اين طرح شامل گزارشاتي است كه به فواصل زماني سه ماهه از جانب شبكه هاي بهداشتي و درماني شهرستان ها به معاونت بهداشتي استان ارائه گرديده است. تمامي داده ها به صورت سرشماري مورد بررسي قرار گرفته است . نتايج: تعداد بيماران ديابتي ثبت شده در نواحي روستايي استان گيلان از سال 1388 تا 1392 به نحو قابل ملاحظه اي افزايش يافته است (سال1388،24798 بيمار و سال 1392، 26410بيمار). از سال 1388 الي 1392 به ترتيب شاخص اضافه وزن و چاقي از 11950بيمار(73%) به 16736بيمار(91%) و ابتلا به بيمار ي فشارخون از 4474 بيمار(27%) به 7313بيمار(39%) رسيده است نتيجه گيري: اضافه وزن و چاقي فراوان ترين عامل خطر دربيماران ديابتي تحت پوشش برنامه ي كشوري پيشگيري و كنترل ديابت در مناتطق روستايي استان گيلان است. فراواني چاقي و فشارخون در بيماران ديابتي جمعيت روستايي استان گيلان رو به افزايش است. پيشنهاد مي شود به عنوان بخشي از فرآيند مراقبت، فقط به گزارش فراواني ها اكتفا نشود و مقادير عددي شاخص هاي مورد اندازه گيري نيز ثبت و تجزيه و تحليل گردد.

29532

دانشكده پزشكي

دانشگاه علوم پزشكي گيلان

نقي پور، محمدرضا

سلطاني پور، سهيل