بررسي الگوي پخش استرس در روش هاي مختلف ترميم تاج دندان پرمولر دوم ماگزيلا درمان ريشه شده ، به روش بررسي اجزاي محدود

رشت

دندانپزشكي

مقدمه : دندان هاي پرمولر ماگزيلا پس از مولر هاي ماگزيلا شايعترين دندان هاي دچار به پوسيدگي هستند و معمولا در مدت زمان كوتاهي به درمان ريشه نياز پيدا ميكنند ، همچنين رخ دادن شكست در كاسپ فانكشنال در آنها پس از درمان ريشه شايع است. به دنبال درمان ريشه ، دندان نيازمند محافظت تاج در مقابل شكست ميباشد ، خصوصا در ناحيه سرويكال كه مستعدترين ناحيه به شكست است . درمان معمول كه شامل پست و core و روكش تمام سراميك يا PFM است ، هزينه و وقت بيشتري از درمان هاي endocrown ، يا ترميم هاي كامپوزيت طلب ميكند و همچنين تراش بافت سالم باقي مانده حتي اگر به مقاومت دندان صدمه نزند گاها براي بيمار قابل پذيرش نيست. در اين پژوهش تأثير نوع رستوريشن (سراميك يا كامپوزيت باپست و بدون پست داخل كانال) بر نحوه توزيع استرس و مستعدترين نواحي به شكست در دندان پرمولر دوم ماگزيلا را مورد بررسي قرار ميدهيم. مواد و روش : سه گروه مورد بررسي در اين مطالعه شامل ، 1 :اندو شده و ترميم شده به صورت بيلدآپ كامپوزيت با پوشش كاسپ هاي باكال و پالاتال .(انله كامپوزيت)، گروه شماره 2 : اندو شده و ترميم شده به صورت بيلدآپ كامپوزيت با پوشش كاسپ هاي باكال و پالاتال به همراه پست داخل كانال از جنس stainless steel( Nordin Gold plated screw post). گروه شماره 3 :دندان پرمولر دوم ماگزيلاي اندو شده و ترميم شده با Endo-Crown Ceramic، است.مدل سه بعدي از يك دندان به روش فوتوگرامتري تهيه شده و براي ساخت هر سه گروه به شكل مدل اجزاي محدود به كار رفت . از انجام آزمون عملي براي گروه 3 به دليل يكسان بودن مدل سه بعدي گروه 1و3 ، صرف نظر شد. 18 عدد دندان پرمولر دوم ماگزيلا، تك ريشه و تك كانال سالم را پس از درمان ريشه و تهيه حفره ي MOD به ابعاد يكسان نسبت به اندازه دندان و cusp reduction به ارتفاع 2 ميلي متر در بلوك آكريلي به ابعاد يكسان قرار گرفتند.يك عدد كرنش سنج به سطح باكال همه دندان ها متصل شده ،سپس كرنش سنج ها توسط تقويت كننده ولتاژ HX711و يك دستگاه Arduino به رايانه متصل شدند. همه دندانها در دستگاهUTM قرار داده شده و در كاسپ پالاتال تحت نيروي به موازات محور طولي دندان به بزرگي 400 N قرار گرفتند. جابجايي عمودي كاسپ پالاتال توسط خود دستگاه و كرنش سطح باكال توسط كرنش سنج ثبت شد .سپس هر سه مدل ساخته شده بر اساس سه گروه دنداني در نرم افزار ABAQUS به روش بررسي اجزاي محدود در شرايط مشابه آزمون عملي مورد مطالعه قرار گرفتند. نتايج: در بررسي اجزاي محدود بيشترين استرس در محل اعمال نيرو در ماده ترميمي در تاج(80.55Mpa) ، در يك سوم مياني دندان در عاج(4.8Mpa) و در سطح تماس ماده ترميمي و عاج دندان(4.5Mpa) در گروه 3 (اندوكراون) ديده شد،ولي بيشترين استرس در اپكس ريشه(1.88 Mpa) در گروه 2(كامپوزيت و پُست) ثبت شد.الگوي پخش استرس به شكل گسترش استرس از طريق كاسپ پالاتال به سمت محل تماس outer dentin با بلوك آكريلي(به عنوان استخوان آلوئول) بود كه درگروه هاي 1و3 يكسان ، ولي در گروه 2 محل تجمع استرس در يك سوم مياني دندان، به اپكس ريشه نزديك تر بود. وجود پُست استرس يك سوم مياني عاج را نسبت به به گروه فاقد پست بهبود بخشيد، اگرچه باعث تمركز استس در اپكس و حد فاصل ترميم و عاج ناحيه core گرديد. نتيجه گيري: پست داخل كانال براي ايجاد گير ماده ترميمي به كار ميرود و از نظر مقاومت به نيروهاي جانبي به دو روش ترميم ديگر برتري دارد ، ولي در مقابل نيروي كمپلكس جويدن ، تمركز استرس را به محلي نزديك تر به اپكس ريشه منتقل كرده كه در صورت شكست ، تخريب غير قابل بازگشتي در دندان ايجاد خواهد كرد. كليد واژه: پرمولر، پُست،استرس،اجزاي محدود،اندوكراون،كامپوزيت

29598

دندانپزشكي

علوم پزشكي گبلان

باستي، علي Ali Basti

معين، نيلوفر