فراواني اختلال بيش فعالي و كم توجهي در بيماران با اقدام به خودكشي مراجعه كننده به اورژانس بيمارستان سينا در سال 1395

رشت

پزشكي

مقدمه: اختلال نقص توجه/ بيش¬فعالي (ADHD) با علائم بي¬توجهي، بيش¬فعالي و تكانشگري توصيف مي¬شود. با توجه به مطالعات قبلي چنين بر مي¬آيد كه ADHD خطر خودكشي را افزايش مي¬دهد. با توجه به اهميت اختلافات فرهنگي و جغرافيايي در بيماريADHD و خودكشي، اين مطالعه به بررسي فراواني و شيوع ADHD در افراد مراجعه¬كننده به اورژانس با خودكشي پرداخت. مواد و روش كار: اين مطالعه به صورت توصيفي مقطعي دربين 400 بيمار جهت بررسي فراواني ADHD در افراد با اقدام به خودكشي مراجعه¬كننده به اورژانس بيمارستان سينا انجام گرفت. پرسشنامه خود سنجي اختلال بيش¬فعالي-كم¬توجهي (ASRS-v1.1) جهت گردآوري اطلاعات استفاده شد. 6 سوال اول اختصاصيت بالايي براي پيش¬بيني احتمال اختلال ADHD را داراست. بعد از غربالگري، بيماران محتمل در بخش مورد مصاحبه ساختاريافته از نظر ملاك¬هاي DSM- IV- TR براي تاييد تشخيص ADHD قرار گرفتند. نتايج: در بين 400 بيمار، 50 نفر از آن¬ها در غربالگري توسط پرسشنامه، احتمال ADHD را داشتند كه از اين بين 27 نفر (75/6%) بعد مصاحبه تشخيص ADHD برايشان مطرح شد. از بين اين27 نفر،14 نفر مونث و13 نفر مذكر بودند كه نشان از نسبت تقريبا برابر شيوع ADHD در دو جنس را مي¬داد. نتيجه¬گيري: افراد با علائم ADHD ارتباط بيشتري با اقدام به خودكشي داشته¬اند. بنابراين كاركنان سيستم بهداشتي بايد با ريسك بالاي خودكشي در اين بيماران آشنا باشند. از سوي ديگر، اين شيوع بالا اشاره به نياز مبرم جهت شروع درمان در اين بيماران دارد. كلمات كليدي:اختلال نقص توجه/ بيش¬فعالي، خودكشي، شيوع

29606

پزشكي

علوم پزشكي گيلان

رنجبر كوچكسرائي، فاطمه Ranjbar, Fatemeh , غفارزاد، اميرمحمد Ghaffarzad, Amir Mohammad

رحماني، فرزاد , ضيا ضيابري، مهدي