بررسي اثر فلاونوئيدهاي برگ ازگيل (Mespilus germanica) بر بهبود حافظه اجتنابي غيرفعال و ميزان آپوپتوز در سلولهاي مغز در مدل آلزايمر ناشي از آميلوئيد بتا1-42

رشت

فيزيولوژي

مقدمه و هدف: آلزايمر شايعترين علت دمانس است كه با مشكلات پزشكي و اجتماعي بسياري همراه است. يافته‌هاي اخير بر اثرات محافظت كننده نوروني فلاونوئيدها در آلزايمر تاكيد دارند. بنابراين در مطالعه حاضر اثر تيمار با فلاونوئيد موجود در عصاره برگ ازگيل بر اختلال حافظه و همچنين ميزان سيتوكروم C سلولهاي مغزي در مدل آلزايمر با آميلوئيد بتا 1-42 بررسي شد. مواد و روش‌ها: تعداد 48 سر موش نر نژاد ويستار با وزن 250-200 گرم به صورت تصادفي در 6 گروه هشت‌تايي تقسيم شدند. گروه شم (تزريق داخل بطني سالين)، گروه مدل(تزريق داخل بطني آميلوئيد بتا در روز جراحي(دوز μg/μl4)، گروههاي درماني(تزريق داخل بطني آميلوئيد بتا به همراه تزريق داخل صفاقي فلاونوئيد برگ ازگيل با دوزهاي mg/kg)10 و 5/7 ،5 به مدت 21 روز) و گروه كنترل مثبت(تزريق داخل بطني آميلوئيد بتا به همراه تزريق داخل صفاقي دونپزيل mg/kg1 ). جهت بررسي حافظه و يادگيري،آزمون حافظه اجتنابي غير فعال روز 22 انجام شد. سپس ميزان سيتوكروم C از طريق الايزا در هموژنيزه مغز بررسي شد. نتايج: تزريق درون بطني آميلوئيد بتا موجب كاهش مدت زمان تاخير ورود به اتاق تاريك (021/0=p) وافزايش مدت زمان حضور در اتاق تاريك (001/0=p)در مقايسه با گروه سالين شد. همچنين تزريق درون صفاقي فلاونوئيد برگ ازگيل (mg/kg10) به طور معناداري موجب افزايش مدت زمان تاخير ورود به اتاق تاريك (003/0=p) و كاهش مدت زمان حضور در اتاق تاريك (001/0=p) در حيوانات دريافت كننده آميلوئيد بتا شد.علاوه بر اين ميزان سيتوكروم C نيز كاهش معناداري (029/0=p) در گروه درماني فلاونوئيد (mg/kg10) در مقايسه با گروه آلزايمر نشان داد. نتيجه گيري: يافته‌هاي ما براي اولين بار نشان داد كه تيمار با فلاونوئيد برگ ازگيل مي‌تواند موجب بهبود حافظه تخريب شده ناشي از تزريق درون بطني آميلوئيد بتا شود. اين اثر احتمالا تا حدودي ناشي از نقش فلاونوئيد در كاهش ميزان سيتوكرومC مي باشد.

29773

دانشكده پزشكي

دانشگاه علوم پزشكي گيلان

بابايي، پروين babaei,Parvin

جعفري، عادله