ارزيابي روش بستن آرچ بار بدون نياز به دستياردر درمان شكستگي هاي فكين

رشت

دندانپزشكي

مقدمه: تروما بعد از بيماري¬هاي قلبي دومين عامل مرگ ومير در ايران است. در بيماران شكستگي¬هاي سر و گردن و صورت شايع هستند.كه در اين ميان شكستگي¬هاي ماگزيلا نسبت به منديبل، گونه يا بيني شيوع كمتري دارند. ثابت سازي اينتر ماگزيلاري در جراحي¬هاي ارتو گناتيك، به بهبود پوزيشن ماگزيلا و منديبل، و همچنين به استفاده از الاستيك¬ها در دوره ي نقاحت بعد از جراحي كمك مي¬كند. IMF با سيم¬هايي كه مستقيما روي دندان كار گذاشته مي¬شوند و يا پيچ هاي quick fix و يا با آرچ بارهاي متصل به آن¬ها اجرا مي¬شود. به طور كلي، اين پروسه ها زمان بر هستند و كار كردن با سيم¬ها ريسك سوراخ شدن دستكش و يا آسيب نيدل استيك جراح يا دستيارش را بالا مي¬برد. اين مشكلات منجر به ابداع تكنيك¬هاي جايگزين مي¬شوند. مواد و روش‌ها: اين مطالعه يك كارآزمايي باليني است كه 36 بيمار با روش تصادفي سازي خوشه¬اي به دو گروه شاهد و مورد تقسيم مي¬شوند.در گروه مطالعه آرچ بار بدون نياز به دستيار كه در اين مطالعه روش يك دستي ناميده ميشود بسته مي شود و در گروه كنترل آرچ بار به روش كلاسيك بسته مي شود. اطلاعات مورد نياز شامل نياز به بستن آرچ بار، طرح درمان قطعي، و نوع روش استفاده شده در بستن آرچ بار، تعداد سوراخ¬هاي دستكش، زمان بستن آرچ بار و ميزان تحرك عمودي آن بعد از يك هفته و يك ماه مي¬باشد. در انتها داده¬ها با استفاده از نرم افزارSPSS 22 آناليز مي شود. نتايج: در مجموع 36 بيمار در دو گروه شاهد و كنترل بررسي شد كه نتايج نشان داد مقدار ميانگين مدت زمان بستن آرچ-بار به دقيقه در گروه كلاسيك 071/3±39/40 و در گروه بستن آرچ¬بار به روش بدون نياز به دستيار 567/2±33/29 بود. در مقايسه مدت زمان بستن آرچ¬بار به دقيقه در بين دو گروه تفاوت معناداري ديده شد. (135/0=P) تفاوت آماري معناداري بين تعداد سوراخ¬هاي ايجاد شده در دستكش¬ها در حين كار در دو گروه يك دستي و كلاسيك وجود داشت. (024/0=P). 1/61 % دستكش¬ها در گروه يك دستي هيچ سوراخي نداشتتند3/33% دستكش¬ها در گروه كلاسيك بدون سوراخ بودند. 4/44 % دستكش¬ها در گروه كلاسيك داراي دو سوراخ و 6/5 % آن¬ها داراي سه سوراخ بودند. هيچ يك از دستكش¬ها در گروه يك دستي داراي سه سوراخ نبودند. در مقايسه ميزان لقي آرچ بار يك هفته بعد از بستن آرچ¬بار در بين دو گروه تفاوت معناداري ديده نشد. (560/0=P) اما در مقايسه ميزان لقي آرچ بار يك ماه بعد از بستن آن در بين دو گروه مورد بررسي تفاوت معناداري ديده شد زيرا در گروه يك دستي مقدار ميانگين لقي بيشتري از گروه كلاسيك بدست آمد كه اين تفاوت از لحاظ آماري معنادار بود. (016/0=P) نتيجه‌گيري:با توجه به داده¬هاي آماري كارايي روش معرفي شده در اين پژوهش با توجه به زمان كمتر و تعداد سوراخ دستكش كمتر ، همچنين سهولت باز كردن آرچ بار در انتهاي دوره درمان بيشتر مي¬باشد. كليدواژه‌ها: آرچ بار، شكستگي فك، ثابت سازي اينتر ماگزيلاري

29953

دندانپزشكي

علوم پزشكي گيلان

خليقي سيگارودي، علي Ali khalighi Sigaroudi , متوسلي،صفا Safa Motevaseli

حسيني، هادي