بررسي فراواني اختلالات گيجگاهي-فكي و ارتباط آن با اكلوژن در ميان مراجعه كنندگان به درمانگاه پرديس شهر كرمانشاه در سال 1396-1395

بندرانزلي

دندانپزشكي

مقدمه: اصطلاحاختلالات گيجگاهي-فكيبه مجموعه اي از اختلالات اطلاق مي شود كه علائم و نشانه هاي آن عضلات جونده ، مفصل گيجگاهي فكي و ساختارهاي وابسته را درگير مي نمايد. علاوه بر بار اقتصادي كه تشخيص و درمان اختلالات گيجگاهي-فكي بر جامعه تحميل مي كند ، تندرستي و كيفيت زندگي اين افراد را نيز تحت تاثير قرار مي دهد. از آنجا كه اتيولوژي اين اختلالات هنوز به خوبي درك نشده است، ما در تشخيص و درمان اين اختلالات با سختي مواجه هستيم. دندانپزشكان زيادي باور دارند كه اكلوژن اتيولوژي اوليه اين اختلالات است. اگر اثبات شود فاكتورهاي اكلوزالي بر فراواني اين اختلالات تاثيرگذار هستند، دندانپزشك جايگاه مهمي در درمان اين اختلالات پيدا خواهد كرد. روش بررسي: در اين مطالعه ي مقطعي توصيفي-تحليلي 374 بيمار با دامنه ي سني 4 تا 65 سال به روش ترتيبي انتخاب شدند. علائم و نشانه هاي اختلالات گيجگاهي-فكي و نيز انواع مال اكلوژن دنداني استاتيك در نمونه ها بررسي شد. سپس در نرم افزار spss18 ، با استفاده از آمارتوصيفي به محاسبه نسبت و ميانگين و انحراف معيار و با استفاده از آمار تحليلي و آزمون كاي-دو و آزمون دقيق فيشر به ارتباط بين متغيرها پرداخته شد. يافته ها: با احتساب نشانه هاي ساب كلينيكال بيماري، 7/49 درصد مبتلا به اختلالات گيجگاهي-فكي بودند. در ميان مبتلايان به اختلالات گيجگاهي-فكي 1/60 درصد وجود علائم را گزارش كردند. در بررسي فراواني نسبي نشانه ها، صداي مفصلي كليك 9/20 درصد ، كرپيتيشن 3/1 درصد ، ديسفانكشن 2/15 درصد ، حساسيت به لمس در ناحيه ي مفصل 7/13 درصد ، حساسيت به لمس عضلات جونده 5/22 درصد ، انحراف حين بازكردن با بازگشت به ميدلاين 3 درصد و بدون بازگشت به ميدلاين 9/5 درصد ، سردردهاي مرتبط با اختلالات گيجگاهي-فكي 1/24 درصد شيوع داشتند. همچنين 39 درصد نمونه ها مال اكلوژن داشتند. ميان اختلالات گيجگاهي-فكي و جنسيت مونث رابطه ي معنادار مشاهده شد.(p≤0.05) اما ميان ويژگي هاي مال اكلوژن دنداني استاتيك و اين اختلالات رابطه ي معنادار ديده نشد. نتيجه گيري: شيوع علائم و نشانه هاي اختلالات گيجگاهي-فكي در تمام سنين قابل توجه مي باشد. و اين اختلالات در زنان شايعتر هستند.بيشترين علائمي كه افراد به آن توجه مي كنند درد و صداهاي مفصلي است. يافته هاي اين مطالعه نشان داد اكلوژن استاتيك نمي تواند عامل مورد توجه در درمان اين اختلالات باشد. مواد و روش ها: در اين مطالعه توصيفي- مقطعي بررسي ها به روي 1328 دندان شامل دندان هاي قدامي، پره مولرو مولر كه از طريق 250 كليشه CBCT در سال هاي ٩6 - ٩5 از آرشيو يك كلينيك خصوصي راديولوژي در شهر همدان تهيه شدند؛ صورت گرفت. دندان ها براساس سيستم طبقه بندي مقطعي Fan بررسي شدند كه اين طبقه بندي شامل پنج برش در مقطع آگزيال و در طول ريشه مي باشد. داده هاي پژوهشي حاصل در نرم افزارSPSS وارد گرديد و با استفاده از آزمون Chi Square مورد تجزيه و تحليل آماري قرار گرفت. نتايج: مطابق با نتيجه مطالعه حاضر شيوع كانال C-shaped در ميان هر سه گروه دنداني مورد مطالعه (مولر،پره مولر،قدامي) كمتر از يك درصد است. از ميان 110 دندان واجد كانال C-shaped، %27/57 آنها از نوعC1 و %73/42 آنها از نوع C2 بودند. بعلاوه اكثريت دندان هاي داراي كانال C-shaped در منديبل گزارش شدند كه مطابق نتايج آماري اين فراواني بطور معناداري بيشتراز ماگزيلا بود(p<0.01). شيوع كانال C-shapedدر مردان و زنان تفاوت قابل چنداني نداشت و ميزان فراواني اين كانال در ميان گروه هاي سني مختلف تفاوت قابل توجهي داشت. نتيجه گيري: نتايج اين مطالعه نشان مي دهد كه با توجه به شيوع پايين كانال C-shapedتهيه CBCT قبل از درمان ريشه در همه موارد منطقي به نظر نمي رسد ولي در صورت تجويز CBCT؛ استفاده از آن جهت تشخيص كانال C-shaped به ويژه در منديبل و مولرهاي دوم آن، مي تواند بسيار كمك كننده باشد. نتايج: تكنيك بي حسي آب روي سيني در ايجاد بي حسي عميق، ميزان موفقيت بيشتري را در مقايسه با تكنيك Halsted (p<0.05) در اولين تزريق نشان داد. همچنين شامل مزاياي ديگري از جمله بروز علائم بي حسي سريع تر و درد كمتر در هنگام تزريق بود. نتيجه گيري: تكنيك آب روي سيني، به عنوان يك تكنيك در بي حسي فك تحتاني، مي تواند جايگزين تكنيك Halsted شود.

30225

پرديس بين الملل

علوم پزشكي گيلان

شيخ نژاد، حسين

سيد ابراهيم سيد منير