بررسي ميزان بروز DVT براساس مدل كاپريني در بيماران بستري جراحي عمومي بيمارستان پورسينا در سال 1397-1396

بندر انزلي

پزشكي

مقدمه: بيماران پس از يك عمل جراحي بزرگ به شدت در معرض خطر ابتلا به DVT و عوارض ناشي از آن مي¬باشند. اين امر به دليل آزادسازي فاكتورهاي بافتي مسئول ايجاد لخته رخ مي¬دهد. بنابرين DVT حاد، علت اصلي ناتواني و مرگ و مير در ميان بيماران بستري به خصوص بيماران جراحي مي¬باشد. با توجه به آنكه علل مسبب DVT به شكل بالقوه¬اي قابل پيش¬گيري هستند و با توجه به تاكيد گايدلاين ACCP9 مبني بر، استفاده از مدل-هاي پيش¬بيني كننده خطر، جهت يافتن بيماران پرخطر و استفاده مناسب از روش¬هاي پروفيلاكسي، اين مطالعه با هدف بررسي ميزان بروز DVT بر اساس مدل كاپريني، در بيماران بستري شده در بخش جراحي عمومي بيمارستان پورسينا، انجام شد. مواد و روش¬ها: مطالعه حاضر از نوع جامعه¬نگر است. كليه بيماران پذيرش شده در بخش جراحي بيمارستان پورسينا در سال 96 كه سن بالاتر از 10 سال داشته¬اند، وارد مطالعه شدند. بر اساس شرح حال، امتياز كاپريني براي هر يك محاسبه گرديد. بيماران در معرض خطر بالا، تحت درمان با پروفيلاكسي، دارويي طي مدت بستري قرار گرفتند. بيماران تا 6 ماه پس از پذيرش تحت پيگيري قرار گرفتند. بيماراني كه از نظر باليني مشكوك بودند، مورد ارزيابي باليني و در صورت لزوم سونوگرافي داپلر عروق اندام تحتاني، جهت رد يا اثبات DVT قرار گرفتند. جهت تحليل داده¬ها از نرم¬افزار SPSS21 استفاده شد. نتايج: در اين مطالعه در صد ابتلا به DVT ير اساس مدل كاپريني %9/0، با فاصله اعتماد 95%، 2% تا3% بوده است. همچنين تفاوت آماري معني¬داري بين افزايش امتياز كاپريني و استفاده از پروفيلاكسي وجود داشته است. همچنين بروز DVT در امتيازات بالاتر كاپريني رخ داد. بحث و نتيجه¬گيري: با توجه به نتايج حاصل از اين پژوهش، مي¬توان نتيجه گرفت كه با استفاده از مدل كاپريني و انجام درمان پروفيلاكسي، بروز DVT مي تواند كاهش داشته باشد.

30520

پرديس بين الملل

علوم پزشكي گيلان

باقي، ايرج