عنوان
بررسي وضعيت موجود و تأثير آموزش هدفمند خود مراقبتي بر دانش، نگرش و عملكرد در ارتباط با مراقبت از خود در بيماران ديابتي نوع 2 مراجعه كننده به درمانگاه آموزشي درماني پژوهشي رازي شهر رشت در سال 1396-1395
نويسنده اصلي
احمدپور، مهدخت
محل تحصيل
رشت
رشته تحصيلي
پزشكي
چكيده
مقدمه: بيماري ديابت شايعترين بيماري آندوكرين ناشي از اختلالات متابوليسمي است كه بخش عمده كنترل و مديريت بيماري ديابت به عهده ي فرد مبتلا مي باشد. به همين دليل خودمديريتي به عنوان اساس مراقبت ديابت شناخته مي شود. اين مطالعه با هدف بررسي وضعيت موجود و تاثير آموزش هدفمند خود مراقبتي بر دانش، نگرش و عملكرد در ارتباط با مراقبت از خود در بيماران ديابتي نوع 2 مراجعه كننده به درمانگاه آموزشي درماني پژوهشي رازي شهر رشت در سال 1395-1396 صورت گرفت.
مواد و روش ها: در اين مطالعه ي كارآزمايي شاهددار تصادفي شده- آموزشي، 147 بيمار ديابتي نوع 2 مراجعه كننده به درمانگاه رازي شهر رشت در سال 95-96 مورد بررسي قرار گرفتند. سپس بيماران بر اساس بلوك هاي تصادفي به دو گروه تحت آموزش و كنترل تقسيم شدند و سپس گروه مداخله، تحت آموزش قرار گرفت. و نيز در ابتداي مطالعه، سه ماه بعد و 6 ماه پس از آموزش اطلاعات آزمايشگاهي، دانش، نگرش، عملكرد و خودكارآمدي تهيه و با مقدار پايه مقايسه شد. آناليز داده ها توسط نرم افزار 20spss انجام شد.
نتايج: بر اساس مطالعه حاضر ارتباط معناداري بين يافته هاي دموگرافيك و ويژگي هاي بيماري دردو گروه كنترل و مداخله وجود نداشت. و بين افزايش نمره آگاهي در سه مقطع زماني مورد بررسي نسبت به قبل از مداخله در هر دو گروه تفاوت آماري معني داري ديده شد كه اين افزايش آگاهي در گروه مداخله چشمگير بود. با وجود بالا بودن نمره نگرش در هر دو گروه در ابتداي مداخله، ميانگين نمره نگرش در گروه مداخله پس از آموزش افزايش يافت. و نيز تفاوت آماري معني داري در دو گروه بين افزايش نمره عملكرد در مقطع زماني سه ماه پس از مداخله نسبت به قبل مشاهده نشد ولي در مقطع زماني 6ماه نسبت به قبل از مداخله در دو گروه تفاوت معني داري ديده شد. و در نهايت تفاوت آماري معني داري در ميزان آگاهي، نگرش، عملكرد و خودكارآمدي در سه مقطع زماني مورد بررسي در گروه مداخله يافت گرديد. و نيز مقادير قندخون ناشتا، قندخون 2 ساعت بعد غذا، C1HbA بيماران 6 ماه پس از مداخله در گروه مداخله به صورت چشمگيري كاهش داشت. و تفاوت آماري معني داري در ميزان C1HbAدر گروه كنترل ديده نشد.
نتيجه گيري: در جامعه مورد تحقيق سطح آگاهي و عملكرد در مورد بيماري ديابت پايين بود. و تلاش بيشتري براي بهبود اين سطوح، با برنامه هاي آموزشي گوناگون كه سبب افزايش آگاهي بيماران مي گردد بايد صورت گيرد؛ چرا كه افزايش آگاهي با بهبود نگرش و عملكرد بيماران منجر به كنترل بهتر اين بيماري و پيشگيري از عوارض مهم آن مي گردد.
واژه هاي كليدي: ديابت، دانش، نگرش، عملكرد، خودكارآمدي
شماره ركورد
30573
دانشكده
پزشكي
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان
استاد مشاور
معتمد، بهرنگ Motamed, Behrang , رفيعي، الهه Rafiei, Elahe
استاد راهنما
مهرداد، مجتبي