مقايسه اثربخشي بتاهيستين و ديمن هيدرينات به همراه مانور اپلي در بهبود علايم بيماران مبتلا به سرگيجه وضعيتي حمله اي خوش خيم-1394

رشت

گوش، گلو، بيني، جراحي سر و گردن

مقدمه: سرگيجه وضعيتي حمله¬اي خـوش¬خـيم يـك سـندرم باليني است كه با حمله¬هاي مكـرر سـرگيجه بـا زمـان كمتر از يك دقيقه ناشي از تغيير وضعيت مرتبط با جاذبه زمين مشخص مي¬شود درمـان سـرگيجه وضعيتي حمله¬اي خوش خيم در كتب و مقالات مختلـف اعم از مانوردرماني، درمان دارويي و يا تركيبـي از هـر دو مي¬باشد. با توجه به عوارضي كه استفاده از داروهاي ضد سرگيجه ايجاد مي¬كنند و مهم¬ترين آن تأخير در روند جبران سرگيجه توسط مكانيسم¬هاي مركزي مي¬باشد، لذا به بررسي تأثير دارودرماني بتاهيستين و ديمن هيدرينات بر سرگيجه وضعيتي حمله¬اي خوش خيم پس از مانوردرماني اپلي پرداختيم. روش اجرا: مطالعه حاضر يك مطالعه كارآزمايي باليني مي¬باشد. در اين مطالعه تعداد117 بيمار مراجعه¬كننده مبتلا به سرگيجه وضعيتي حمله¬اي خوش¬خيم كه بر اساس شرح حال و معاينه باليني و تست تشخيصي ديكس هالپايك اثبات شده است، وارد مطالعه شدند. اطلاعات دموگرافيك شامل سن، جنس و سپس اطلاعات مرتبط با سرگيجه و كيفيت زندگي، فعاليت روزانه، وضعيت احساسي و شدت بيماري پرسشنامه Dizziness Handicap Inventory (DHI)و Berg balance scale(modified) توسط بيماران تكميل و ثبت شد، سپس شركت¬كنندگان به صورت تصادفي دو سو كور در سه گروه (گروه: 1 انجام مانور اپلي + دريافت ديمن هيدرينات گروه: 2 انجام مانور اپلي + دريافت بتاهيستين گروه: 3 انجام مانور اپلي + دارونما) درماني تقسيم شدند. اطلاعات مجدداً يك هفته پس از درمان مورد ارزيابي قرار گرفتند و نهايتا داده ها وارد SPSS ورژن 21 گرديد. نتايج: در اين مطالعه 117 بيمار در سه گروه (هر گروه 39 مورد) حضور داشتند، نتايج مطالعه ما نشان داد اختلاف آماري معني¬داري را ميان سه گروه درماني از نظر احساس سبكي سر پس از درمان مورد نشان داد (012/0=P) در بررسي دو به دو گروه¬هاي درماني، احساس سبكي سر پس از درمان در گروه دريافت¬كننده بتاهيستين نسبت به ديمن هيدرينات (02/0=P) و پلاسبو (001/0=P) به طور معني¬داري بهبودي بيشتري را نشان مي¬داد. همچنين اختلاف معني¬داري ميان سه گروه درماني از نظر سرگيجه بعد از درمان مشاهده شد (017/0=P)، در بررسي دو به دو گروه¬هاي درماني، سرگيجه بعد از درمان در گروه¬هاي ديمن هيدرينات و بتاهيستين نسبت به گروه پلاسبو بهتر بود (به ترتيب 03/0P= و 04/0P=). ميان سه گروه درماني تنها در حيطه عملكردي پرسشنامه DHI و نمره كلي DHI اختلاف آماري معني¬داري مشاهده مي¬شود (به ترتيب 021/0P= و 043/0P=)، در بررسي دو به دو گروه¬هاي درماني در حيطه عملكردي پرسشنامه DHI، گروه دريافت¬كننده بتاهيستين به طور معني¬داري نمره بهتري نسبت به دو گروه درماني ديمن هيدرينات و پلاسبو بدست آوردند (به ترتيب 03/0P= و 019/0P=). نتيجه¬گيري: پرسشنامه DHI در نمره كلي بعد از درمان و در حيطه فيزيكي به طور معني¬داري در گروه بتاهيستين+مانور اپلي بهتر بود و همچنين تغييرات اين پرسشنامه بعد از درمان نسبت به پيش از درمان (به سمت بهبودي) در حيطه عملكردي پرسشنامه DHI در گروه بتاهيستين+مانور اپلي به طور معني¬داري بهتر از ديمن هيدرينات+مانور اپلي و پلاسبو+مانور اپلي بود، اما در سه معيار باليني (احساس شناور بودن، پري گوش و وضعيت عمومي) بعد از درمان، ساير حيطه¬هاي كيفيت زندگي DHI (احساس و فيزيكي) بعد از درمان و تغييرات نمرات پرسشنامه DHI بعد از درمان نسبت به قبل درمان و شدت سرگيجه BERG تفاوت معني¬داري ميان سه گروه درماني مشاهده نشد. واژگان كليدي: بتاهيستين/ ديمن هيدرينات/ سرگيجه

30624

پزشكي

علوم پزشكي گيلان

صابري، عاليا Saberi, Alia , كاظم نژاد ليلي، احسان Kazem Nezhad Leili, Ehsan

گرامي، هوشنگ , جلالي، ميرمحمد