بررسي ارتباط بين شاخص هاي محيط زندگي با سبك و كيفيت زندگي مرتبط با سلامت در ساكنين شهر رشت در سال 97-1396

رشت

پرستاري داخاي - جراحي

چكيده مقدمه: سبك زندگي و كيفيت زندگي دو شاخص مهمي هستند كه با سلامت جسمي و رواني افراد در ارتباط مي¬باشند و عوامل متعددي ازجمله محيط زندگي مي¬تواند بر روي آن¬ها موثر باشد. هدف از اين مطالعه شناسايي و معرفي شاخص¬هاي از محيط زندگي است كه بر روي سبك زندگي و كيفيت زندگي موثر بر سلامت اثرگذار خواهند بود. مواد و روش¬ها: اين مطالعه بر روي 1000 نفر از ساكنين 5 منطقه¬ي شهر رشت به روش تحليلي- مقطعي انجام شد. داده¬ها با استفاده از پرسشنامه¬اي شامل مشخصات دموگرافيك، پرسشنامه¬ي بين¬المللي سلامت رفتاري، پرسشنامه¬ي برگرفته شده از پرسشنامه¬ي سرمايه اجتماعي دانشگاه لندن و پرسشنامه¬ي كيفيت زندگي (SF12) جمع¬آوري گرديد. جهت تجزيه و تحليل داده¬ها از نرم¬افزارSPSS نسخه-ي 20و ازآزمون¬هاي آماري ضريب همبستگي پيرسون، تي مستقل و رگرسيون خطي استفاده شد. نتايج: براساس يافته¬هاي مطالعه 3/50% درصد واحدهاي مورد پژوهش مرد و 7/49% درصد زن بودند كه 1/70% آن¬ها هرگز مصرف دخانيات نداشته و4/13% سا بقه¬ي مصرف مشروبات الكلي داشتنه¬اند. ميانگين طول مدت خواب ساكنين 45/7 ساعت بوده و بهترين عادت غذايي واحدهاي مورد پژوهش براي مصرف ميوه (دامنه نمرات: 5-1، ميانگين: 54/4) و بدترين براي مصرف غذاي آماده (دامنه نمرات: 4-1، ميانگين: 70/1) مي¬باشد علاوه بر اين سطح فعاليت فيزيكي آن¬ها در حد متوسط بود. ميانگين و انحراف معيار ابعاد كيفيت زندگي با دامنه¬ي100-0 براي بعد جسمي 778/18±034/76 و بعد رواني 945/16±993/71 بوده است. براساس آزمون آماري رگرسيون، جنسيت زن به عنوان بهترين پيش¬بيني كننده براي كاهش ميزان استعمال دخانيات و مصرف مشروبات الكلي و بدترين پيش¬بيني كننده براي افزايش سطح فعاليت فيزيكي معرفي شد.سن به عنوان تنها پيش¬بيني كننده¬ي كاهش ميزان طول مدت خواب و كاهش ميزان مصرف گوشت قرمز معرفي شد. نارضايتي از امكانات و تسهيلات به عنوان پيش¬بيني كننده¬ي كاهش مصرف ميوه و به همراه نداشتن فرزند به عنوان پيش-بيني كننده¬ي افزايش ميزان مصرف نمك معرفي گرديد. تاهل به عنوان بهترين پيش¬بيني كننده براي ميزان مصرف غذاي آماده و مدت زمان سكونت به عنوان بهترين پيش¬بيني كننده براي كاهش ميزان مراجعه به مراكز تهيه¬ي غذاي آماده معرفي شد. عدم ابتلا به بيماري¬هاي غيرواگير نيز به عنوان بهترين پيش¬بيني كننده براي افزايش هر دو مقياس كيفيت زندگي مرتبط با سلامت معرفي گرديد. بحث و نتيجه¬گيري: نتايج نشان داده است كه محيط زندگي بر روي سبك و كيفيت زندگي ساكنان موثر بوده و زمينه را براي بروز بيماري¬هاي غيرواگير فراهم آورد، بنابراين نيازاست كه برنامه¬هايي در سطح كلان مديريتي براي ارتقا سطح محيط زندگي براي رسيدن به نتايج مطلوب در حوزه¬ي سلامت اتخاذ گردد. كليد واژه¬ها: سبك زندگي، كيفيت زندگي، محيط اجتماعي.

30912

پرستاري و مامايي شهيد بهشتي

علوم پزشكي گيلان

پارياد، عزت , عطركار روشن، زهرا

قنبري خانقاه، عاطفه