فراواني مشخصات اپيدميولوژيك، خصوصيات باليني و يافته هاي سي تي اسكن كودكان مبتلا به سلوليت چشم بستري شده در بيمارستان 17 شهريور طي سال هاي 1396 -1392

رشت

پزشكي

چكيده فارسي: زمينه: سلوليت چشم شامل سلوليت پره سپتال و اربيتال مي باشد. به دليل عوارض شديد سلوليت تشخيص سريع و دقيق سلوليت اربيت و افتراق از سلوليت پره سپتال از اهميت زيادي برخوردار مي باشد كه با استفاده از علائم باليني و انجام سي تي اسكن مي باشد. تشخيص و درمان به موقع مي تواند از بروز عوارض خطرناك سلوليت اربيتال بكاهد. اهداف: مطالعه حاضر به منظـور بررسـي فراواني مشخصات اپيدميولوژيك، خصوصيات باليني و سي تي اسكن كودكان مبتلا به سلوليت چشم بستري شده در بيمارستان 17 شهريور طي سال هاي 1396 -1392 انجام شد. روش‌ها: پرونده بيماراني كه به دليل سلوليت اربيتال يا پره سپتال طي مدت گفته شده در بيمارستان 17 شهريور رشت بستري شده بودند، بررسي گرديد. ويژيگي هاي اپيدميولوژيك و باليني ، يافته هاي سي تي اسكن و درمان و عوارض بيماري مورد ارزيابي قرار گرفت. نتايج: طي سال هاي 1396 -1392 تعداد 98 بيمار كه شامل 76 مورد سلوليت پره سپتال و 22 مورد سلوليت اربيتال در بيمارستان 17 شهريور بستري شده بودند. سلوليت چشم در جنس مذكر 5/1 برابر شايع تر بود. ميانگين سني در مبتلايان 8/3 سال، در سلوليت پره سپتال 6/3 سال و در سلوليت اربيتال 8/4 سال به دست آمد. ادم و اريتم شايع ترين يافته هاي باليني در هر دو گروه اربيتال و پره سپتال مي باشد.(%98 و %93) در حالي كه تب، پرخوني، كموز، محدوديت حركات چشم، كاهش بينايي، پروپتوز و كاهش سطح هوشياري در سلوليت اربيتال به طور قابل توجهي شايع تر بود. شايع ترين يافته سي تي اسكن، تورم بافت نرم قدام سپتوم (%56) بوده كه در سلوليت پره سپتال به طور معناداري شايع تر بوده در حالي كه در سلوليت اربيتال، نشانه هاي سينوزيت (%49) و تخريب استخواني (%10) شايع تر بوده است. عفونت و التهاب داخل اربيت (%19)، و آبسه هاي ساب پريوستال (%7) و اربيتال (%9) تنها در بيماران دچار سلوليت اربيتال ديده شد. از نظر سني، آبسه اربيتال تنها در سن زير 2 سال، عوامل مستعدكننده سينوزيت در سنين 5 تا 12 سال، عفونت داخل اربيت در سن زير 5 سال و تورم بافت نرم قدام سپتوم در سن 2 تا 12 سال شايعتر بود. تمام بيماران تحت درمان با آنتي بيوتيك قرار گرفتند و 9 بيمار كه آبسه داشتند، در نهايت نياز به درناژ پيدا كردند. شايع ترين آنتي بيوتيك استفاده شده در هر دو گروه اربيتال و پره سپتال، سفترياكسون (91%) و شايع ترين تركيب آنتي بيوتيكي سفترياكسون+كليندامايسن(63%) بود. مترونيدازول (86%) و وانكومايسين (86%) در سلوليت اربيتال با تفاوت معناداري بيشتر استفاده شده بودند در حالي كه مصرف ساير آنتي بيوتيك ها بين دو گروه تفاوت قابل توجهي نداشت. يك بيمار نيز دچار مننژيت شد كه در گروه سلوليت اربيتال قرار داشت. نتيجه گيري:در اين مطالعه، پرخوني، تب، كموز، كاهش بينايي، محدوديت حركت چشم، پروپتوز، كاهش سطح هوشياري به نفع سلوليت اربيتال بود. همچنين، بين يافته هاي سي تي اسكن، تورم بافت نرم قدام سپتوم به نفع سلوليت پره سپتال و نشانه هاي سينوزيت، تخريب استخواني، نشانه هاي التهاب داخل اربيت و وجود آبسه هاي ساب پريوستال و اربيتال به نفع سلوليت اربيتال بوده است. داشتن اين اطلاعات مي تواند در تشخيص به موقع و صحيح و لذا درمان مناسب و كاهش عوارض بيماران كمك كننده باشد.

30975

پزشكي

علوم پزشكي گيلان

هاشميان, هومان