بررسي اثر تجويز سولفات منيزيم در ايجاد هايپوتانسيون كنترله در بيماران رينوپلاستي مراجعه كننده به بيمارستان اميرالمومنين رشت سال 96-95

رشت

بيهوشي

مقدمه: هايپوتانسيون كنترله تكنيكي است كه به جهت كاهش ميزان خونريزي حين عمل، برقراري فيلد مناسب و افزايش سرعت جراحي مورد استفاده قرار مي¬گيرد. سولفات منيزيم يك داروي گشادكننده عروقي است كه در كاهش فشار خون و كاهش نياز به داروي مخدر حين جراحي موثر است و نياز به داروهاي ضد درد پس از عمل را نيز كاهش مي¬دهد. با توجه به اينكه رينوپلاستي در مركز آموزشي درماني اميرالمومنين رشت از عمل¬هاي شايع مي¬باشد و اغلب بيماران نياز به هيپوتانسيون كنترله دارند، در اين مطالعه برآن شديم اثرات سولفات منيزيم بر هيپوتانسيون كنترله، ميزان خونريزي حين عمل، ميزان نياز به داروهاي كاهنده فشار خون وكنترل درد بعد از عمل را در بيماران كانديد رينوپلاستي الكتيو در اين مركز بررسي كنيم. مواد و روش¬ها: در اين مطالعه كارآزمايي باليني دو سوكور، تعداد60 بيمار 18 تا 50 ساله ASA class I,II كانديد جراحي سپتورينوپلاستي الكتيو (توسط يك جراح واحد)، به صورت تصادفي در دو گروه30 نفره (گروه منيزيم سولفات و گروه كنترل) مورد بررسي قرار گرفتند. در گروه سولفات منيزيم (M)، قبل از القاي بيهوشي ، طي مدت 10 دقيقه ميزانmg/kg 40 سولفات منيزيم 50% رقيق شده در 100 ميلي¬ليتر نرمال سالين از طريق وريدي به عنوان دوز بلوس تزريق شد، سپس با ميزان mg/kg/hr 15به صورت ممتد انفوزيون در طول عمل داده شد. در گروه كنترل (C)، از محلول نرمال سالين به عنوان دارونما استفاده شد. براي حفظ بيهوشي در هر دو گروه،انفوزيون مداوم وريدي پروپوفول (µg/kg/min50) و رمي فنتانيل (µg/kg/min05/0) جهت حفظ MAP بينmmHg 65-60 توسط پمپ داده شد و تا پايان عمل جراحي ادامه يافت. در 30 دقيقه آخر جراحي سطح سرمي سولفات منيزيم در تمامي بيماران گروه M اندازه¬گيري شد. در صورت عدم كنترل مناسب فشار خون در دو گروه، از داروي نيتروگليسيرين (TNG) با دوز بولوس 50-25 ميكروگرم استفاده شد. همه اطلاعات بيماران در پرسشنامه¬اي شامل اطلاعات دموگرافيك، تغييرات هموديناميك، موارد مربوط به جراحي و ميزان درد پس از عمل جمع-آوري گرديده و اطلاعات توسط نرم افزارspss 21 و براساس آزمون¬هاي Independent t Test، Repeated Measure ANOVA و Greenhouse- Geisserآناليز شد. سطح كمتر از 05/0 معني¬دار در نظر گرفته شد. نتايج: نمونه¬هاي مورد بررسي 55 نفر (7/91 درصد) زن و 5 نفر (3/8 درصد) مرد بودند. ميانگين طول مدت جراحي 8/14±2/72 دقيقه بوده و اختلاف آماري معني¬داري در دو گروه مورد مطالعه وجود نداشت (64/0p=). موارد استفاده از TNG در دو گروه معني¬دار بوده است (0001/0=p). در گروه كنترل براي 7/76 درصد (23 نفر) TNG تجويز شد اما در گروه سولفات منيزيم هيچ بيماري TNG دريافت نكرد.تغييرات هموديناميك در بين دو گروه در هيچ يك از زمان¬هاي اندازه¬گيري از لحاظ آماري، اختلاف معني¬دار نداشته است (05/0p>). ميزان بروز درد در گروه سولفات منيزيم 094/0=p) و در گروه كنترل (1/0=p) سير كاهشي داشته و در 10 دقيقه اول ريكاوري به طور معني¬داري در گروه M كمتر بوده است. ميزان خونريزي و رضايت جراح در دو گروه مورد مطالعه يكسان بوده و اختلاف معني¬داري نداشته است (05/0<p). نتيجه¬گيري: به نظر مي¬رسد تجويز سولفات منيزيم به عنوان يك داروي گشادكننده عروق مي¬تواند در ايجاد هيپوتانسيون كنترله موثر باشد و نياز به تجويز داروهاي ضددرد پس از عمل را نيز كاهش دهد. اگرچه از نظر باليني در ميزان خونريزي تفاوت معني¬داري وجود نداشت. كلمات كليدي: سولفات منيزيم، هيپوتانسيون كنترله، رينوپلاستي

31171

پزشكي

علوم پزشكي گيلان

عطركار روشن، زهرا Atrkare Roshan, Zahra

مرزبان، شيده , حدادي، سودابه