بررسي ارتباط نقص شناختي و ناتواني عملكردي در بيماران دچار سكته مغزي مراجعه كننده به كلينيك مغز و اعصاب دانشگاه علوم پزشكي گيلان در سال1396

رشت

نورولوژي

مقدمه: : در سال¬هاي اخير تعداد افرادي كه از مرگ در اثر استروك نجات پيدا مي¬كنند افزايش يافته است. اين مساله باعث افزايش ميزان اختلالات عملكردي و شناختي در بيماران پس از استروك شده است. هدف از اين مطالعه بررسي ارتباط بين اختلال شناختي با وابستگي عملكردي در بيماراني كه دچار استروك شده اند بود. مواد و روش¬ها:. در اين مطالعه مقطعي 206 بيمار، شش ماه پس از استروك مورد ارزيابي قرار گرفتند. براي بررسي اختلال عملكردي، با استفاده از شاخص بارتل بيماران به دو گروه وابسته و غيروابسته تقسيم شدند. نمره 90 براي اندكس بارتل جهت تقسيم اين دو استفاده شد. براي ارزيابي اختلال شناختي از آزمون شناختي مونترال استفاده شد. بطوري كه افراد با نمره آزمون شناختي مونترال زير 26 به عنوان افراد داراي اختلال شناختي در نظر گرفته شدند. براي تحليل داده ها از نرم افزار SPSS استفاده گرديد. براي مقايسه بين گروه¬ها از Student t-test استفاده شد و از تست رگرسيون لوجستيك براي پيش بيني ميزان وابستگي استفاده شد. در اين مطالعه P Value كمتر از 05/0 معنادار تلقي شد. نتايج: اندكس بارتل نشان داد كه 1/29% از بيماران از نظر عملكردي وابسته و 9/70% غيروابسته بودند. براي ارزيابي اختلال شناختي از آزمون شناختي مونترال استفاده شد كه 7/92% افراد مورد مطالعه اختلال شناختي داشتند. نتايج نشان داد كه رابطه معناداري بين اختلال عملكردي با اختلال شناختي وجود داشت. رابطه معناداري بين سن و ديابت و بيماري ايسكميك قلبي و فشار خون با اختلال عملكرد وجود نداشت اما رابطه معني¬داري بين اختلال عملكردي با جنس مونث، افراد مجرد و شغل قبل از استروك وجود داشت. نتيجه¬گيري: اختلال عملكردي در بيماراني كه دچار استروك شده¬اند با اختلال شناختي ارتباط دارد و مي¬تواند به عنوان يك شاخص پيش¬گويي¬كننده مورد ارزيابي و بازتواني قرار گيرد. كلمات كليدي: استروك، اختلال شناختي، بازتواني

31187

پزشكي

علوم پزشكي گيلان

رضايي، سجاد Rezaee, Sajjad

حسيني نژاد، مظفر , صابري، عاليا