بررسي وضعيت خطر حوادث قلبي در افراد مراجعه¬كننده به درمانگاه هاي سرپايي بيمارستان حشمت بر اساس ابزار ايراپن و ASCVD در سال 96

رشت

مقدمه: بيماري قلبي كرونري با وجود آترواسكلروز در شريان¬هاي كرونري و اختلال جريان خون ميوكاردي متعاقب آن مشخص مي¬شود كه براساس ميزان انسداد و سرعت پيشرفت آن مي¬تواند به سكته قلبي و مرگ منجر شود. ابزارهاي مختلف از جمله ايراپن، فرامينگهام و ASCVD جهت تعيين خطر حوادث قلبي با هدف پيدا كردن افراد در معرض خطر قلبي طراحي شده¬اند. با توجه به اينكه تاكنون مطالعه¬اي بر اساس ابزار ايراپن منتشر نشده و همچنين تعداد زياد مراجعات با شكايت علايم قلبي به بيمارستان حشمت به عنوان تنها مركز تخصصي دولتي قلب در استان گيلان، اين مطالعه به بررسي ريسك حوادث قلبي با دو ابزار IRAPEN و ASCVD در افراد بدون بيماري قلبي مراجعه¬كننده به بيمارستان حشمت در سال 96 مي¬پردازد. مواد و روش: از بين افراديكه طي سال 96 به كلينيك تخصصي بيمارستان حشمت مراجعه كرده بودند و فاقد بيماري قلبي كرونري بوده و سن بين 30 تا 79 سال داشتند، نمونه¬ها انتخاب شدند. ميزان خطر حوادث قلبي يكبار با استفاده از ابزار ASCVD و يكبار هم با استفاده از ابزار ايراپن بر اساس چارت طراحي شده در برنامه بيماري¬هاي غيرواگير وزارت بهداشت و همچنين نرم افزار طراحي شده، محاسبه شد و سپس بين اين دو ابزار در جهت پيش¬بيني ريسك خطر حوادث قلبي مقايسه صورت گرفت. نتايج: 9/24% از افراديكه بر اساس ابزار ايراپن در وضعيت خطر پايين (%10) بودند بر اساس ابزار ASCVD در محدوده خطر بالا قرار داشتند. و %75 از افراديكه بر اساس ابزار ايراپن در وضعيت خطر پايين (%10) بودند بر اساس ابزار ASCVD نيز در محدوده خطر پايين قرار داشتند. در سطوح بالاتر خطر ايراپن، همخواني با خطر ASCVD مشاهده شد، بطوريكه به ترتيب %96، 3/92% و %100 افراديكه در سطوح 10-20%، 20-30% و بالاي 30% بر اساس ابزار ايراپن قرار داشتند، در خطر بالا بر اساسASCVD بودند. نتيجه¬گيري: نتيجه¬گيري مي¬شود كه در سطوح پايين خطر ابزار ASCVD نسبت به ابزار ايراپن ريسك خطر را بيشتر نشان مي¬دهد اما در محدوده خطر بالا تر اين دو ابزار تقريبا با يكديگر همخواني دارند.

31872

علوم پزشكي گيلان