طراحي و ساخت سازه ژني miRNA Sponge مهار كننده miR-195-5p و بررسي اثر آن در مهار هايپرتروفي در سلولهاي كندروسيتي رده C28/I2

لنگرود

سابقه و هدف: هايپرتروفي سلولهاي غضروف حالتي است كه در آن سلولها به نهايت تمايز خود رسيده ولي تغييرات مورفولوژيكي جديد و معدني شدن، مانع از انجام عملكرد صحيح سلولي ميشود. بروز هايپرتروفي در طي تمايز به غضروف مخاطراتي را در استفاده از سلولهاي بنيادي يا غضروفي پيوندي در مهندسي بافت به منظور اهداف درماني منجر مي شود. احتمال حركت به سمت مرگ سلولي و استخواني شدن بافت درحال كشت از جمله اين موارد است. ايجاد هايپرتروفي در كندروسيت توسط تنظيم گرهاي مختلفي كنترل مي شود و بسته به ماهيت هركدام از آنها استراتژي هاي مهار هايپرتروفي در دو سطح پروتيين و ژن دسته بندي مي شود. miRNAها از عوامل تنظيمي در طي فرايند هايپرتروفي هستند، اين عناصر سلولي از طريق مسيرهاي مختلفي بر تكامل سلول-هاي غضروفي تأثيرمي گذارند. مطالعات متعدد بيوانفورماتيك و پروفايل miRNA در حين تمايز حاكي از نقش مهم افزايش بيان miR-195-5p در گذر به مرحله هايپرتروفي ميباشد. هدف اين مطالعه ،ساخت اسفنج microRNA به منظور به دام اندازي miR-195-5p و بررسي اثر آن در سلولهاي غضروفي در مشرايط القاي هايپرتروفي ميباشد. مواد و روش ها: سازه مورد نظر بر اساس پروتوكلهاي مربوطه طراحي و درون پلاسميد Plvx-Puro كلون شد.تاييد عملكرد اسفنج بوسيله روش Dual Luciferase و بررسي ژنهاي هدف انجام شد. در نهايت پس از انتقال به سلولهاي C28/I2 و كشت در محيط هايپرتروفيك وقوع هايپرتروفي بوسيله اندازه گيري بيان ژنهاي ماركر و رنگ آميزي سلولي نسبت به گروه كنترل بررسي شد. يافته ها: در اين مطالعه نشان داده شد كه سازه اسفنج توانست بخوبي اين miRNA را مهار كند و بررسي ماركرهاي هايپرتروفي مانند RUNX2 ، كلاژن 10 و MMp13 نشان از كاهش معني دار بيان آنها نسبت به گروه كنترل داشت و رنگ آميزي با آلسيان بلو و اليزارين رد حاكي از اثر مطلوب سازه ژني بر ويژگيهاي بافتي و معدني شدن گروه داراي اسفنج داشت. نتيجه گيري: انتقال مهاركننده miR-195-5p به سلولهاي غضروفي ميتواند مانع از بروز علائم هايپرتروفي در اين سلولها شود و ميتواند بعنوان كانديدي براي درمان بيماريهاي ديگر مانند استئوآرتريت قلمداد شود. واژه¬هاي كليدي: هايپرتروفي، microRNA، Tough Decoy sponge، بيان ژن، غضروف

31999

علوم پزشكي گيلان