بررسي فراواني سندرم متابوليك و عوامل مرتبط با سبك زندگي در بيماران مبتلا به اسكيزوفرني مراجعه كننده به بيمارستان شفا رشت در سال 97-96

رشت

مقدمه و هدف: اسكيزوفرنيا اختلالي ناتوان كننده و مزمن است كه شناخت، هيجان، درك و ساير جنبه¬هاي رفتار را تحت تأثير قرار مي¬دهد. سندرم متابوليك به عنوان يك عامل پيشرو در بيماري¬هاي مزمن در سراسر جهان مورد توجه خاص قرار گرفته است. اين مطالعه با هدف بررسي فراواني سندرم متابوليك و عوامل مرتبط با سبك زندگي در بيماران مبتلا به اسكيزوفرني مراجعه كننده به بيمارستان شفا رشت در سال 97-96 انجام شد. مواد و روش¬ها: مطالعه حاضر به روش تحليلي– مقطعي انجام شد. جامعه آماري شامل بيماران اسكيزوفرني مزمن سرپايي (مراجعه كننده به درمانگاه براي پيگيري)، مزمن بستري و بيماران اسكيزوفرني بار اول مراجعه كننده به بيمارستان شفا رشت در سال 97-96 بودند كه از ميان آن¬ها 152 نفر (71 نفر زن و 81 نفر مرد) به روش نمونه-گيري در دسترس انتخاب شدند. ابتدا براي تمام شركت كنندگان فاكتورهاي قد، وزن، دور كمر، BMI، سطح قندخون ناشتا و سطح كلسترول اندازه¬گيري و ثبت شد. ابزارهاي اين مطالعه عبارت بودند از: پرسشنامه سنجش سطح فعاليت بدني (Baecke Physical Activity Questionnaire)، و پرسشنامه سبك زندگي (the Lifestyle Questionnaire). نتايج با استفاده SPSS22 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. براي متغيرهاي كمي t test و آنكووا و متغيرهاي كيفي از كاي اسكوئر استفاده شد. نتايج: ميانگين سني شركت كنندگان مبتلا به سندرم متابوليك در گروه اول 8/10±3/44، گروه دوم 9/11±8/45 و گروه سوم 02/6±4/35 بوده و 24 نفر تحصيلات بالاي ديپلم داشتند. فراواني سندروم متابوليك 1/21% بوده است. تفاوت آماري معناداري بين نمرات فعاليت بدني در افراد با و بدون سندرم متابوليك ديده شد (05/0=p). همچنين تفاوت آماري معناداري بين نمرات پرسشنامه سبك زندگي در افراد با و بدون سندرم متابوليك ديده شد (0001/0>p). بحث و نتيجه¬گيري: نتايج به دست آمده نشان داد كه فراواني سندروم متابوليك در بيماران اسكيزوفرني به دليل سبك تغذيه نامناسب و فعاليت جسماني محدود، بيشتر است. كليد واژه¬ها: سندرم متابوليك، سبك زندگي، اسكيزوفرني

32054

علوم پزشكي گيلان